مراقبت هاي لازم در بيماران قلبي

[Nihal]

مراقبت هاي لازم در بيماران قلبي:الف ـ تغذيه: تغذيه در بيماران قلبي اهميت خاصي دارد. از طرفي در اين بيماران قلب ضعيف بيمار بايد انرژي كافي براي ادامه تپش در دسترس داشته باشد و از طرفي بيماران بايد از افزايش وزن بي رويه اجتناب كنند. چون بيماران قلبي به علت محدوديت حركت مستعد به چاقي هستند، افزايش وزن بـــــــار اضافي بر ماهيچه قلب تحميل مي كند.
معمولاً بيمار قلبي روزانه يك گرم پروتئين به ازاي هر كيلوگرم وزن بدن نياز دارد. در بيماران قلبي، سديم (نمك) خوراكي بايد محدود شود. و هر چه بيماري قلبي شديدتر باشد، مصرف روزانه نمك بايد كمتر شود تا جايي كه در بيماران بسيار شديد قلبي، نمك از رژيم غذايي روزانه حذف خواهد شد.
قبل از شروع دارو براي بيمار، غذاهاي كم چربي و افزايش فعاليت بدني براي بيمار توصيه مي شود.
چربي بالا عامل مستعد كننده براي بروز يا تشديد بيماري هاي قلبي مي باشد، افراد بالاتر از سن 30 سالگي براي جلوگيري ازبروز بيماريهاي قلبي بايد مصرف چربي غذا را محدود كنند و افرادي كه دچار چربي بالا و يا دچار بيماريهاي قلبي هستند، حداكثر 30 درصد از غذاي آنها بايد از مواد چربي تشكيل يافته باشد. ضمناً اين بيماران بايد از چربي هاي اشباع شده (Polysaturated) مانند چربي هاي موجود در گوشت قرمز، مرغ و ماهي، حداقل استفاده در رژيم غذايي روزانه داشته باشند. (حداكثر 10 درصد از رژيم غذايي روزانه) و به عنوان جايگزين از شير و مشتقات آن استفاده كنند.
ب) ورزش: براي جلوگيري از افزايش فشارخون و دفع نمك اضافي موجود در بدن همه افراد بايد حداقل هفته اي سه بار هر بار به مدت نيم ساعت، ورزش هايي مانند دويدن را انجام دهند. افرادي كه عادت به فعاليت هاي بدني و ورزش مرتب دارند احتمال بروز سكته هاي قلبي در آنها نسبت به افرادي كه فعاليت بدني كمتري دارند، كمتر است.

[Nihal]

ورزش باعث مي شود فشارخون كم شود، وزن كم شود، چربي هاي خون تعديل شوند و قند خون كنترل شود و عدم رعايت همه اين موارد، عواملي هستند كه مي توانند موجب بروز بيماريهاي قلبي شوند و در صورتي كه فرد دچار بيماري قلبي باشد، بيماري فرد را تشديد كند.
افرادي كه دچار بيماري هاي قلب و عروق هستند، و افراد بالاي 40 سال كه فاكتورهاي مستعد كننده بيماريهاي قلبي را دارند مانند چربي يا فشارخون بالا بايد، فعاليت هاي ورزشي را با نظر پزشك متخصص قلب و بعد از انجام تست ورزش (Exercise test) انجام دهند.
به طور كلي انجام هر فعاليتي در افراد دچار بيماريهاي قلبي تا زماني كه بيمار دچار علايم نشده است توصيه مي شود. شايعترين علايمي كه زنگ خطر براي كاهش فعاليت مي باشد درد قفسه سينه (Chest pain) و تنگي نفـــس مي باشد.
ج) حمايت هاي رواني: همانند همه بيماران، بيماران قلبي نياز به حمايت هاي عاطفي از طرف خانواده و جامعه دارند، بر اساس مطالعات انجام شده افرادي كه با جامعه ارتباط بيشتري دارند براي مثال در متأهليني كه زندگي قابل اعتمادي دارند، ارتباط منظم با دوستان دارند و در سازمان خاصي مشغول فعاليت هستند شانس ابتلا به بيماريهاي عروق كرونر در آنها كمتر است از طرفي افرادي كه تنها زندگي مي كنند و فعاليت و زندگي منظم ندارند و ارتباطات عاطفي سالمي ندارند؛ اين افراد بيشتر در معرض بيماريهاي عروق كرونروي هستند و پس از ابتلا به اين بيماريها، احتمال سكته هاي قلبي مجدد، مرگ ناگهاني و عوارض بيماريهاي عروق كرونري در اين گروه بيشتر است.

[Nihal]

پيگيري و كنترلالف ـ به صورت مكرر، كلسترول و تري گليسيريد خون و همچنين قندخون بيماران قلبي بعد از يك شب ناشتا بايد چك شود. معمولاً اين آزمايشات با توجه به شرايط بيمار و نظر پزشك ، هر 3 ماه انجام مي شود.
ب ـ فشار خون بالا معمولاً يك عامل مستعد كننده براي بروز بيماري عروق كرونري و سكته هاي مغزي است كه ممكن است سالها بدون علامت بماند بنابراين لازم است، همه افراد جامعه در معاينات و خصوصاً‌ افراد دچار بيماريهاي عروق كرونري هر هفته فشارخون خود را چك نمايند و در صورت بالابودن ، حتي اگر فشارخون بالا بدون علامت باشد، درمان شروع شود.
ج) افراد سيگاري در معرض ابتلا به بيماريهاي عروق كرونري هستند. نكشيدن سيگار عامل مهمي درجلوگيري از بروز بيماريهاي عروق قلب مي باشد و افرادي كه بعد از سكته قلبي به كشيدن سيگار ادامه مي دهند، 2 برابر بيشتر از كساني كه بعد از سكته قلبي سيگار را قطع مي كنند در معرض مرگ ناگهاني به علت سكته قلبي هستند. در افراد سيگاري كه سيگار را قطع مي كنند به تدريج خطر ابتلا به بيمــــاريهاي عروق كرونري كم مي شود. بنابراين توصيه مي شود كه همه افراد سيگاري جامعه سيگار كشيــــدن را ترك كنند. توصيه مي شود بيماران قلبي و عروقي براي جلوگيري از تشديد بيماري حتماً از كشيدن سيگار دوري و پرهيز كنند.

[Nihal]

د ـ بيماران قلبي از نظر قندخون بايد تحت نظر باشند و در صورت بالابودن قند طبق نظر پزشك ابتدا با رژيم هاي غذايي كم قند و افزايش فعاليت جسمي و سپس با قرص هاي پايين آورنده قندخون و يا انسولين درمان شوند و قند خون مرتباً چك گردد كه در محدودة قابل قبول باقي بماند.
ه) وزن بيماران مرتباً چك و ثبت شود و بيماران تشويق به فعاليت جسمي شوند و در صورت افزايش وزن رژيم غذايي اصلاح گردد.
و) مدت استراحت خاصي در روز براي بيماران پيشنهاد نمي شود بيماران قلبي بايد به اندازه نياز در محيط آرام و بدون اضطراب استراحت كنند و در صورت نياز از داروهاي آرام بخش با نظر پزشك استفاده كنند.
ز) در صورتي كه با فردي با سابقه بيماري قلبي مواجه شويم كه شكايــت از درد قفسه سينه (Chest pain) ، تنگي نفس، افت ناگهاني فشارخون و يا كاهش سطح هوشياري دارد، بهتر است بيمار هر چه سريعتر به مراكزي كه امكانات بيشتر و مجهزتري دارند انتقال داده شود. در ضمن در حين مراحل انتقال بيمار، آرامش پرسنل پزشكي بايد حفظ شود تا اضطراب بيمار و همراهان وي را تقليل دهد.