منشأ اضطراب کودک و رابطه با رفتار والدین

[Naji]

اضطراب بیش از حد موجب بیمار شدن کودک می گردد .
اضطراب به میزان كم غالباً اثرات سازنده ای دارد و محركی برای خلاقیت، حل مسائل و فعالیت مؤثر است ولی اگر اضطراب شدت یابد سبب از كار افتادگی فرد شده، او را بیقرار و ناراحت می كند.
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، دوره دوم كودكی (۶-۳ سال) مرحله مهمی است كه ضمن آن اضطراب به وجود می آید و در این دوره كودك باید با بسیاری از عوامل و محرك هایی كه ایجاد اضطراب می كند مقابله نماید، در نتیجه فرصت های بسیاری برای كسب اضطراب خواهد داشت.

كودك در مورد نشان دادن آزادانه احساسات پرخاشگرانه و اتكایی خود دستخوش اضطراب می گردد و اضطراب كودك خصوصاً هنگامی كه كودك دیگری متولد می شود، شدت می یابد، زیرا او احساس طرد شدگی نموده و تصور می كند محوریت خود را از دست داده است و دیگر او را دوست ندارند یا كنار گذاشته شده است.

در ظاهر هم گاهی نحوه برخورد والدین و فامیل این گمان را تشدید می نماید. منشأ اضطراب از روابط اولیه كودك و والدین است. تنبیه شدید و محدودیت، فشار والدین به كودك برای ظاهر ساختن رفتارهای دشوار، بدگویی و ارزشیابی منفی از رفتار و كوشش های كودك، تضاد در رفتار با او و كیفیاتی مشابه آنچه ذكر گردید، از جمله عوامل ایجاد كننده اضطراب در كودكان محسوب می گردد.
اثرات اضطراب در رفتار اجتماعی و فعالیت ذهنی كودك ظاهر می شود، تحقیقات به عمل آمده نشان می دهد، پسران مضطرب بی كفایتی و احساس نا ایمنی خود را در فعالیت های اجتماعی و بازی نشان داده و تمایل به بازی های ابتدایی و كودكانه تر دارند.

اضطراب هنگامی در یادگیری تسهیل به وجود می آورد كه مورد یادگیری ساده بوده و پاسخ دقیقی مدنظر باشد. ولی اگر موضوع پیچیده و مشكل باشد اضطراب در یادگیری مطالب اخلال خواهد نمود، كودكان بسیار مضطرب در یادگیری های كلامی، پاسخ های نامربوط و نامفهوم می دهند و هر قدر مطلب یادگیری دشوارتر باشد این نوع پاسخ ها نیز شدت زیادتری خواهد یافت و در هر حال اضطراب در یادگیری و فعالیت كودكان اختلال ایجاد می كند. گاه صدای كودك و تكلم او را نیز تحت تأثیر قرار می دهد.

بدیهی است اضطراب در كلاس های بالاتر برای دانش آموزان مزاحمت بیشتری خواهد داشت. همچنین از تحقیقات انجام شده می توان نتیجه گرفت كه اضطراب با ازدیاد سن كودك باعث می شود در فعالیت های ذهنی و تحصیلی ناملایماتی را تجربه كند، به عبارتی با افزایش سن بین اضطراب و فعالیت های كودك همبستگی منفی وجود دارد.

سردرد، درد قفسه سینه، درد پا یا دست، درد شكم و سوءهاضمه و كم اشتهایی از علائم اضطراب در كودكان است.