وصیت لقمان حکیم به پسرش نسخه 2011

[bos3000]

* پسرم! گروهی ، اگر احترامشان کنی تو را نادان می دانند و اگر بی محليشان کنی از گزندشان بی امانی پس در احترام ،اندازه نگهدار

* پسرم! سخت ترین کار عالم محکوم کردن یک احمق است. خون خودت را کثیف نکن! ضمنا چرچیل هیچگونه نسبتی با طایفه ما ندارد. بچه هایش ادعای ارث نکنند.

* پسرم! با کسی که شکمش را بیشتر از کتاب هایش دوست دارد ، دوستی مکن!

* پسرم! دوستانت را با یک لیوان آب خوردن امتحان کن! آب را به دستشان بده تا بنوشند! بعد بگو تا دروغ بگویند! اگر عین آب خوردن دروغ گفتند از آنان بپرهیز!

* هان ای پسر! در پیاده رو که راه می روی، از کنار برو ملت می خواهند از کنارت رد شوند!

* پسرم! اگر کسانی از سر نادانی به تو خندیدند ، تو برای شفایشان گریه کن!

* پسرم! خود را وابسته به هیچ دسته ای مدان. چه، پس فردا تقش درمی آید که آنی که تو می خواستی نیست و حالا خر بیار و معرکه بارکن.

* پسرم! اگر به ناچار به جریانی متمایل شدی، جایی برای نفس کشیدن خود و رقیبت بگذار. نه او را چنان به زمین بکوب و نه خود را چنان بالاببر. دیر زمانی نیست که جایتان عوض شود.

* پسرم! در تاکسی با تلفن همراه بلندبلند صحبت نکن!

* هان ای پسر! اهل هنر را احترام کن. اما مواضع سیاسی ات را با کسی مسنج و کسی را به خاطر مواضعش مرنجان.

* پسرم! هیچ گاه دنبال به کرسی نشاندن حرفت مباش و همه جا سر هر صحبتی را بازمکن. بگذار تو را نادان بدانند.

* پسرم! اگر برای دختر یا پسری پیش تو برای تحقیق آمدند و تو چیزی می دانستی رک و راست بگو. هر آنچه که می دانی. به فکر بدبختی دختر و پسر مردم باش.

* پسر! اخبار را از منابع مختلف بگیر. جمع بندی اش با خودت. مخاطب دائمی یک رسانه بودن آدم را به حماقت می کشاند!

* پسرم! پیش از استخدام در اداره های دولتی ، “پاور پوینت” را فرابگیر!!!

* پسرم! در اداره ای استخدام شدی هرچه دستمال از جیب هایت دور بریز. آب بینی ات را پیراهن تمیزکنی بهتر است تا کسی دستمال در دستت ببیند.

* پسرم! قطار اندیمشک - تهران زمستانش گرم و جانسوز است و تابستانش سرد و استخوان سوز. لباس مناسب با خودت ببر!

* پسرم! اساتید را محترم بشمار! اگر توانستی دستشان را ببوس اگر نه ،خود دانی.

* پسرم! در ضمن ، به هر کسی بی خودی لقب “استاد” عنایت مکن. “استاد” باید خودش بیاید، زورکی که نیست!

* پسرم! اگر آلبوم های موسیقی دل آواز و هرمس و آوای شیدا گرانتر از چهار هزار تومان شد ، دیگر نخر. با این حال نصیحت قبل از قبلی را آویزه گوش کن.

* پسرم! اقل کم! ماهی یک بار آژانس شیشه ای را ببین!

* پسرم! اگر توانستی استخدام شوی، در اداره با دو ** رفیق شو آنچنان که دانی آبدارچی و یکی از بچه های حراست. هرکدام باشد توفیری نمی کند.

* پسرم! بلوتوث تلفن همراهت را خاموش نگهدار، مگر در مواقع ضروری!

* فرزندم! هیچ ** تنها نیست!

* پسرم! راه تو را می خواند. اما تو باور مکن.

* هان ای پسر! اگر کسی گفت اسفندیار ار می شناسی خودت را به نفهمی بزن.

* پسرم! هر روز از همکارانت در اداره عمیقا خداحافظی کن. کسی نمی داند آیا فردا در همان اداره باشی یا نه. اداره در همان شهر باشد یا نه. شهر در … ولش کن پسرم!

* پسرم! دانشگاه کسی را آدم نمی کند. علم را از دانشگاه بیاموز ، ادب را از مادرت.

* پسرم! می دانم الان داری حسرت دیدار مرا می خوری. یالله بلند شو دست مادرت را ببوس بعد بیا بقیه وصیت را بخوان!

* پسرم! پیامک های عید نوروزت را همین الان بفرست!

* هان ای پسر! خواستی در مملکت خودمان درس بخوانی بخوان. خواستی فرنگ بروی برو. اما اگر ماندی از فرنگ بد نگو ، اگر رفتی از مملکتت!

* پسرم! گوجه را از نارمک بخر، شنیده ام ارزان است.

* پسرم! هیچ گاه از دانشگاه های هاروارد ، ماساچوست و بوستون مدرک نگیر. برایت حرف در میارن. مگه آزاد رودهن چشه؟

* پسرم! نامزد انتخابات شدی ، اول یا داماد لُرها شو یا تُرک ها که تو را در انتخابات تنها نگذارند!

* هان ای پسر! خسته شدی؟ … از ساعت چند داری وصیت می خونی؟ … کی خسته است؟ … خودت نقطه چین ها رو پرکن.

* پسرم! شماره حساب هدفمندی یارانه ها ، رمزگذاری شده در صندوقچه مرحوم آقابزرگ توی اتاق پشتی است!

* پسرم! شهر ما خانه ما! … نه نه نه! نمی خواد عزیزم. شهرشون خونه خودشون. اول اتاقت رو از این ریخت در بیار.

* پسرم! در فیس بوک عضو شو و این وصیت نامه را برای دوستانی که برمی گزینی یا تو را برمی گزینند “شیر” کن!