آيين نامه تاسيس مركز آمبولانس خصوصي هوايي

[Naji]

ماده 1- تعاريف:
1-1- مراكز خدمات آمبولانس هوايي خصوصي به مراكزي اطلاق مي شود كه طبق ضوابط وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي و راه و ترابري و ساير نهادهاي مرتبط وذيربط در امور مراقبت و ايمني پرواز و پس از اخذ مجوزهاي لازم و قانوني (موافقت اصولي ، پروانه تاسيس و مسئول فني، مجوز فيزيكي و فني ، تائيديه پرواز و...) با هدف ارائه خدمات آمبولانس هوايي تاسيس مي گردند.

2-1- پروانه هاي مورد نظر در تأسيس اين مراكز شامل پروانه تاسيس ، پروانه بهره برداري ومسئول فني هستند كه پس از تصويب كميسيون موضوع ماده 20 توسط قانون مربوط به مقررات امور پزشكي و دارويي و مواد خوردني و آشاميدني مصوب سال 1367وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشكي (اداره صدور پروانه ها ) و اخذ مجوزهاي تكميلي از ساير نهادهاي ذيربط جهت فعاليت مركز صادر مي گردد.


ماده 2- شرايط عمومي مؤسس:

1-2- افراد حقيقي : داراي مدرك در يكي از رشته هاي پزشك عمومي و متخصص د ررشته هاي پزشكي باليني به همراه مدارك ذيل:

الف) گواهي پايان طرح و تعهدات قانوني
ب) گواهي عدم سوء پيشينه كيفري
ج) متدين به يكي از اديان رسمي كشور
د) گواهي تندرستي و عدم اعتياد
2-2- افراد حقوقي : شركتهاي خصوصي بيمارستاني ، شركتهاي تعاوني خدمات بهداشتي درماني ،مؤسسات خيريه(با تائيد دفتر امور خيريه وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي)



ماده 3- شرح وظايف:

1-3- حمل و نقل بيماران غيراورژانسي بصورت متمركز و مستقل و يا در قالب قرارداد با مراكز
درماني كشور، بمنظور جابجايي بيمار بين مراكز درماني شهري و يا بين شهري و از شهري به شهرديگر برابر مجوز خاص و صرفا" در محدوده فضاي مجاز هوايي
تبصره 1) انتقال بيماران اورژانس از صحنه حادثه ( و موارد مشابه ) صرفا" بنا به درخواست مركزحوادث و فوريتهاي پزشكي و معاونت درمان و داروي دانشگاه/دانشكده علوم پزشكي توسط مراكزآمبولانس هوايي خصوصي صورت خواهد پذيرفت.
تبصره 2) مراكز خدمات آمبولانس هوايي خصوصي به هيچ وجه حق حمل جسد را ندارند.
2-3- انتقال بيماران مرگ مغزي جهت اهداء عضو
3-3- ارسال ليست اسامي گروه آمبولانس هوايي و برنامه هاي اجرايي آتي و آمار فعاليتهاي انجام شده مركز و شرح دقيق مسيرهاي پرواز و زمان دقيق اجراي آن بهمراه ليست كامل بيماران و موارد انتقال يافته ، بطور هفتگي و ارائه به دانشگاه/دانشكده هاي علوم پزشكي و مركز مديريت حوادث و فوريتهاي پزشكي حوزه محل استقرار و ساير نهادهاي كنترل كننده كشوري و لشگري و انتظامي و اخذ مجوزهاي موردي پرواز با ذكر دقيق اسامي افراد شركت كننده در هر مأموريت پروازي.
4-3- رعايت كليه شئون اخلاقي و حرفه اي كاركنان و گروه پرواز و رعايت محرمانه بودن اطلاعات عملكرد و اطلاعات مربوط به بيماران و مصدومين انتقال يافته و عدم واگذاري اطلاعات به افراد حقيقي و حقوقي غيرمجاز.
5-3- اجراي مأموريت آمبولانس هوايي در اين مراكز بايد براساس درخواست مأموريت و برابرضوابط پرواز مجاز و طبق فرمهاي مأموريت و مورد تائيد مسئول فني پزشكي و مسئول فني ايمني ومراقبت پرواز انجام پذيرد و هرگونه استفاده از اين امكانات بر خلاف مفاد آئين نامه آمبولانس هوايي و يا تردد از فضاهاي هوايي ممنوعه ، اكيدا" مجاز نمي باشد.
6-3- در زمان بروز حوادث و سوانح غير مترقبه ملي و يا طبيعي و بحرانها و يا شرايط ويژه ،اين
مراكز موظف به همكاري با دانشگاهها / دانشكده هاي علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني ومركز مديريت حوادث و فوريتهاي پزشكي كشور و يا نهادهاي معرفي شده توسط آنها مي باشد.



ماده 4- ضوابط تأسيس و شرايط اختصاصي مؤسس ، مسئول فني:

1-4- موافقت اصولي براي كليه اشخاص حقيقي و حقوقي كه مجوز فعاليت و استفاده از بالگرد و ياهواپيما را از مراجع ذيصلاح ( وزارت راه و ترابري ، وزارت پست و تلگراف و تلفن، وزارت اطلاعات و نيروي انتظامي) را داشته باشند و صلاحيت آنها به تصويب كميسيون قانوني تشخيص امور پزشكي ، موضوع قانون ماده 20 قانون مربوط به مقررات امور پزشكي و داروئي و موادخوردني و آشاميدني رسيده باشد صادر مي گردد.
تبصره 1) براي اشخاص حقوقي يا شركتها ، شركت تعاوني خدمات بهداشتي و درماني در صورتيكه در اساسنامه آنان انجام امور مربوط به خدمات آمبولانس هوايي پيش بيني شده باشد، پروانه تأسيس يك مركز اعطا مي گردد.
تبصره 2) به هر متقاضي واجد شرايط و صلاحيتدار ، به شرط احراز شرايط فقط پروانه تأسيس يك مركز اعطا مي گردد.
تبصره 3) مراكز درماني (خيريه، خصوصي و يا وابسته به نهادها و مؤسسات دولتي ، نظامي و انتظامي داراي مجوزهاي قانوني از وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشكي) مي توانند درخواست تأسيس مراكز خدمات آمبولانس هوايي خصوصي را ارائه نمايند.
2-4- پروانه مسئول فني پزشكي بنام پزشك عمومي و يا پزشك متخصص و پس از تصويب كميسيون قانوني تشخيص امور پزشكي موضوع ماده 20 قانون مربوط به مقررات امور پزشكي و دارويي و مواد خوراكي و آشاميدني با رعايت ساير ضوابط و مقررات صادر مي گردد و حضور مسئول فني در كليه نوبتهاي كاري الزامي و ضروري است.
تبصره): پروانه مسئول فني ايمني و مراقبت پرواز برابر ضوابط نهادهاي ذيربط پيگيري و اخذ مي گردد و ارائه آن جهت صدور پروانه تأسيس الزامي است.
3-4- در صورت غيبت مسئول فني به مدت كمتر از سه ماه يك نفر جانشين بطور موقت از طرف مؤسس انتخاب و كتبا" از طريق دانشگاه/دانشكده علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني معرفي مي شود.
تبصره): در صورتي كه غيبت مسئول فني پزشكي بيش از سه ماه بطول انجامد وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي پروانه مسئول فني را لغو خواهد كرد.
4-4- مدرك متقاضيان واجد شرايط تأسيس پس از بررسي از سوي دانشگاهها /دانشكده هاي علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني سراسر كشور اخذ و جهت طرح موضوع موافقت اصولي در كميسيونهاي تخصصي و كميسيون تشخيص امور پزشكي ، به وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي( اداره صدور پروانه ها) ارسال مي گردد.
تبصره): تشكيل جلسات كميسيون قانوني ماده 20 قانون مربوط به مقررات امور پزشكي و داروئي و موارد خوردني و آشاميدني جهت بررسي پروانه هاي موضوعه با حضور رئيس مركز حو ادث و فوريتهاي پزشكي در اداره صدور پروانه ها صورت مي پذيرد.
5-4- پس از صدور موافقت اصولي، مؤسس موظف است ظرف 1 سال پس از اخذ مجوز موافقت اصولي نسبت به تهيه تجهيزات مورد نياز و ارائه آمبولانسهاي هوايي استاندارد و اخذ مجوزهاي لازم فيزيكي و پروازي از مراجع ذيربط و معرفي مسئولين فني پزشكي اقدام و مراتب را كتبا " به دانشگاه/دانشكده علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني حوزه استقرار اعلام و نسبت به تأمين پرسنل گروه پزشكي اقدام نمايند.
تبصره): بديهي در صورتي كه مؤسس در مدت مقرر در موافقت اصولي و برابر مفاد بند ( 4-5) و طبق قرارداد منعقده(قرارداد تأسيس) اقدام ننمايد طبق آئين نامه اجرايي ماده 8 قانون تشكيل وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشكي ، مصوب جلسه 1365/6/26 هيئت محترم وزيران و اصلاحات مورخ 28/1/1366 ، موافقت اصولي صادره از درجه اعتبار ساقط خواهد شد.
6-4- پس از تائيد و ارسال مدارك مربوطه از سوي دانشگاه /دانشكده علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني مورد نظر مراتب فوق در كميسيون قانوني تشخيص امور پزشكي موضوع ماده 20قانون مربوط به مقررات امور پزشكي و داروئي و مواد خوردني و آشاميدني مطرح و پس از تصويب ، پروانه هاي تأسيس و مسئول فني توسط وزات بهداشت، درمان و آموزش پزشكي (اداره صدورپروانه ها) صادر خواهد شد.
7-4- جهت صدور پروانه تأسيس مي بايستي، پرسنل پرواز، محل استقرار و صعود و فرود و ... وآشيانه و بالگرد هوايي ، تجهيزات فني و ايمني و مخابراتي و ... بايستي از سوي مراجع ذيصلا ح( وزارت راه و ترابري، وزارت پست و تلگراف و تلفن ، وزارت اطلاعات و ناجا و ...) مورد تائيد قرار گرفته باشد و در اختيار كميسيون موضوع بند ( 1-2) قرار گيرد. ضمنا" تيم پزشكي نيز بايستي گواهي شركت در آموزشهاي ويژه را داشته باشد.و گواهي سلامت و توانائي انجام فعاليت در آسمانرا از مراكز مورد تائيد وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي ارائه نمايند. ضمن آنكه تجهيزات و لوازم پزشكي مورد نياز بايستي ارائه و مورد تائيد معاونت درمان دانشگاههاي علوم پزشكي مربوطه قرار گيرد.
تبصره): مدت اعتبار پروانه تأسيس آمبولانسهاي هوايي حداكثر منطبق با مدت اعتبار مجوزهاي صادر شده از وزارت راه و ترابري، وزارت اطلاعات، وزارت پست و تلگراف و تلفن مي باشد.
8-4- پروانه تأسيس پس از رؤيت گواهيهاي مربوطه و پس از تائيد صلاحيت مسئولين فني پزشكي و تصويب كميسيون قانوني تشخيص امور پزشكي موضوع ماده 20 قانون مربوط به مقررات امور پزشكي و دارويي و مواد خوردني و آشاميدني صادر مي گردد.
9-4- انتخاب نام و تعويض عنوان مركز و يا هرگونه جابجايي مكاني مي بايستي با اطلاع وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي و اخذ پروانه جديد باشد.
10-4- رعايت كليه ضوابط و مقررات ابلاغي از سوي وزارتي ن بهداشت ، درمان و آموزش پزشكي و راه و ترابري و ساير نهادهاي ذيربط در امر ايمني و مراقبت پرواز و رعايت كريدور پروازي در محدوده مجاز از سوي مراكز خدمات آمبولانس هوايي خصوصي الزامي است.
تبصره 1): مراكز آمبولانس هوايي خصوصي موظفند ضمن رعايت ميزا ن تعرفه مصوب وزارت
بهداشت ، درمان وآموزش پزشكي كه از طريق دانشگاه /دانشكده هاي علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني ابلاغ مي گردد ، در قبال اخذ وجه رسيد ارائه نمايند.
تبصره 2) مراكز خدمات آمبولانس خصوصي موظفند جهت اجراي هر مأموريت هوايي مجوز اخذ نموده و اجراي مأموريت صرفا" با حكم مأموريت و تائيد هر دو مسئول فني (پزشكي و ايمني و مراقبت پرواز) ، مندرج در فرم مخصوص انجام پذيرد.
11-4- نظارت بر عملكرد درماني مراكز خدمات آمبولانس هوايي برعهده دانشگاه /دانشكده هاي علوم پزشكي و درماني و مركز مديريت حوادث و فوريتهاي پزشكي كشور بوده بر مسائل فني و ايمني پرواز نيز برعهده نهادهاي ذيصلاح مورد اشاره در اين آيين نامه مي باشد.
12-4- ارائه هر گونه اطلاعات و اخبار مربوط به تنوع و كميت و كيفيت و چگونگي فعاليتهاي انجام شده به جز مراجع ذيصلاح اشاره شده در اين آئين نامه اكيدا" ممنوع است.
13-4- در صورتي كه مؤسس به دلايلي قصد انحلال و تعطيلي مركز را داشته باشد مي بايستي مراتب را كتبا" به وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشكي اعلام نمايد.
14-4- در صورت عدم تائيد هريك از مسئولين فني پزشكي و يا مسئولين فني پرواز و يا عدم
موافقت توأم آنان مبني بر عم اجراي مأموريت و يا احتمال مخاطره در اجراي مأموريت و انتقال هوايي بيمار ممنوع مي باشد.
15-4- مسئولين مراكز خدمات آمبولانس هوايي خصوصي موظفند ضمن هماهنگي در حضور
كاركنان نسبت به حضور مسئولين فني و در صورت عدم حضور آنها نسبت به حضور جايگزين تائيد شده آنان ( وفق مقررات مندرج در شرايط مسئولين فني ) اقدام نموده و در صورت غيبت هريك ازمسئولين فني به هر نحو و عدم تأمين جايگيزين مناسب مي بايستي از اجراي مأموريت آمبولانس هوايي خودداري نمايد.
16-4- در صورت غيبت بيش از دو جلسه هريك ازمسئولين فني ، ميبايستي مراتب از سوي مؤسس اين مراكز به واحد صادر كننده پروانه منعكس و ضمن درخواست لغو و ابطال پروانه نسبت به معرفي جايگزين مناسب نيز اقدام نمايند.



ماده 5- ضوابط و شرايط مكان، تجهيزات ، آمبولانس و ملزومات:

1-5- هواپيما يا بالگرد كه بعنوان آمبولانس هوايي مورد استفاده قرار مي گردد بهتر است از ابتدا بهمين منظور طراحي شده باشد و به هر حال موارد زير بايستي رعايت گردد.
A- پرسنل پزشكي بايد اطمينان حاصل كنند كه تجهيزات و دستگاههاي پزشكي بر طبق چك ليست كنترل به درستي كار مي كنند.
B- كليه تجهيزات و ملزومات بايستي بطور ايمن در جاي مناسبي قرار گيرند.
C- هريك از پرسنل پزشكي يك صندلي مخصوص خود به همراه كمربند ايمني خاص داشته باشند.
B- بيمار مي بايستي توسط كمربندهاي مخصوص كه وي را در جاي خود فيكس مي كند محافظت گردد. اين كمربندها مي بايستي به سيستم هواپيما متصل بوده و قابليت تغيير براي افر اد با وزنهاي مختلف را داشته باشد.
E- محل قرار گيري افرادپزشكي و بيمار و تجهيزات بايستي بگونه اي باشد كه در يك حالت
اضطراري و تغيير ناگهاني سرعت به جلو روي فرامين هواپيما ، بالگرد و يا خلبان و كمك خلبان پرتاب نگردند.
F- آمبولانس هوايي مي بايستي حداقل قابليت حمل يك بيمار بدحال را با شرايطي كه ذكر شد داشته باشد
G- در صورت اقدام به حمل دو بيمار بد حال و بحراني به غير از فضا مي بايستي تجهيزات پزشكي و پرسنل كافي در نظر گرفته شود.
H-تخت ويژه بيمار در آمبولانس هوايي مي بايستي از نظر ايمني شرايط لازم را داشته و به سيستم سازه هواپيما – هلي كوپتر متصل باشد.
I- تخت بيمار بايستي طول و عرض مناسب براي حمل بيمار را داشته باشد.
L- تخت بيمار مي بايستي استحكام لازم را داشته باشد تا انجامCPRبر روي آن امكان پذير باشد. چنانچه براي CPRتخت خاصي پيش بيني شده است بايستي براحتي در دسترس باشد.
M- قسمت سربيماردر روي تخت مي بايستي قابليت جابجايي تا حد درجه30 را داشته باشد.
N- وسايل لازم براي محافظت گوش بيمار و تيم پزشكي از سر و صداي كابين بالگرد پيش بيني شده باشد.
O- سيستم روشنايي تكميلي چنانچه نور داخل كابين براي مراقبت از بيمار كا في نباشد بايستي در نظر گرفته شود:
- يك سيستم مولد نور يا چراغ قوه قوي بايستي همراه تيم پزشكي باشد.
- سيستم روشنايي داخل كابين بيمار بايد بگونه اي باشد كه با نور داخل كابين خلبان و دستگاههاي پروازي به ويژه در پروازهاي شب تداخل ايجاد ننمايد.
2-5- شرايط فيزيكي و ساختماني مركز:
الف) محل مركز بايستي داراي فضاي رمپ فرود و صعود – آشيانه – فضاي سرويس و تعمير و
نگهداري محل پارك موقت و دائم خودرويي – دسترسي هاي مناسب و وروديهاي كنترل شده وتجهيزات پروازي و كنترل پرواز و ناوبري مناسب و مخابراتي مورد نياز ( بنابر استا ندارد هوايي
كشور بسته به نوع بالگرد و بال قابت در محدوده مجاز ) باشد. - مراتب فني مي بايستي به تائيد مراجع ذيصلاح رسيده و گواهي نامه معتبر و تاريخ دار اخذ شود.
ب ) مركز بايستي قابليت سهولت دسترسي و اجراي مأموريت اورژانسي در پذيرش و انتقال
بيماران را دارا باشد.
ج) ساختمان مركز بايستي داراي امكانات عمومي و خدماتي باشد . امكانات عمومي شامل ( صوتي – تصويري- برق و تأسيسات سيستمهاي بهداشتي و فني مناسب پرسنل ) پاركينگ موقت و دائم – استراحتگاههاي عمومي و اختصاصي- آشپزخانه- انبارهاي عمومي و تخصصي دارو و تجهيزات مصرفي و سرمايه اي و نماز خانه و... باشد.
د) دارا بودن حداقل پنج خط تلفني شهري يك طرفه و 24 ساعته ، با تجهيزات كامل مخابراتي با سيم و بيسيم و داشتن حداقل دو شبكه بيسيم كشوري و انتظامي كه خطوط و شماره هاي مذكور توسط دانشگاه/دانشكده هاي علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني به مراكز اطلاعات تلفني شهري( 118 ) رسما" اعلام خواهد شد.
و) نصب دائمي تابلوي مركز خدمات آمبولانس هوايي خصوصي طبق متن مندرج در پروانه تأسيس.
ه) ساختمان بايد قابليت انجام امور اداري - مخابراتي و ارتباطات جهت پرسنل و ارتباطات اورژانس و فضاي قسمتهاي پذيرش و مدارك پزشكي را نيز دارا باشد.
ي) داشتن تائيديه از اداره اماكن ناجا
تبصره 1): شرايط فيزيكي و كيفي ساختمان مركز با توجه به وضعيت جغرافيايي ، محل و تعدادآمبولانسهاي هوايي و افراد كارگزار،با نظر كميسيون بند ( 1-3)قابل بررسي و تغيير مي باشد.
تبصره 2): مكاتبات اداره اماكن در تهران تحت عنوان كلي اداره اماكن نيروي انتظامي ، منحصرا"توسط معاونت درمان دانشگاه/دانشكده هاي علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني قابل نجام مي باشد.
تبصره 3): مكاتبات اخذ ترافيكي- عدم ممنوعيت پرواز- بهره برداري از شبكه ويژه مخابراتي -
تائيديه از اداره كل اطلاعات شهر مربوطه و .. – كليه موارد مندرج در آئين نامه برابر روال
اداري نهادهاي ذيربط انجام مي پذيرد.
تبصره 4): استعلام در مورد صلاحيتهاي سه گانه ( فردي –انتظامي- ترافيكي) مؤسس يا مؤسسين و كاركنان مراكز خدمات آمبولانس هوايي خصوصي و مكان مذكور از اداره كل نظارت بر اماكن نيروي انتظامي و ادارات تابعه در استانها و ادارات اطلاعات و مخابرات استانها و سازمانهاي هواپيمايي و ساير مراتب ذكر شده قبلي در آئين نامه پس از صدور تائيديه نهايي توسط معاونت درمان دانشگاه/دانشكده هاي علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني تجميع و تائيديه نهايي از سوي آنها صادر خواهد شد.
3-5- آمبولانس و ملزومات و تجهيزات
الف) نوع هواپيما و بالگرد مورد استفاده در آمبولانس هوايي ، ترجيحا " يكي از انواعي كه تاكنون در دنيا به عنوان آمبولانس هوايي مورد استفاده واقع شده اند و قابليت استفاده به عنوان آمبولانس هوايي را داشته باشند ( در پيوست 3 ليست هواپيما و بالگرد كه قابليت فوق را داشته اند به همراه مشخصات فني و عملياتي آنها ارائه شده است.)
تبصره 1): در حال حاضر تائيد نوع هواپيما يا بالگرد مورد استفاده در انتقال هوايي با توجه به
شرايط جغرافيايي كشور جمهوري اسلامي ايران و حوزه جغرافيايي و آب و هوايي فعاليت آنها با توجه به ويژگيهاي عملياتي و فني آنها صورت مي پذيرد كه از طريق معاونت استاندارد سازمان هواپيمايي كشوري و با هماهنگي مركز حوادث و فوريتهاي پزشكي و از طريق اخذ نظرات كارشناسي سازمانهاي مسئول صورت مي پذيرد بنابراين تسليم يك نسخه از تائيديه فني عملياتي آمبولانس هوايي از سازمان هواپيمايي كشور به وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشكي ( مركز حوادث و فوريتهاي پزشكي ) ضروري است.
تبصره 2): هر مؤسسه ارائه خدمات آمبولانس هوايي خصوصي حداقل مي بايستي داراي يك فروند بالگرد يا هواپيماي واجد تائيديه فوق الذكر براي اعطاي پروانه باشد.(و يك فروند نيز به عنوان جايگزين قابليت تبديل به آمبولانس هوايي را داشته باشد.)
ب) كليه شرايط منطبق بر آمبولانس زميني كه در آئين نامه آمبولانس خصوصي ابلاغ گرديده
در خصوص آمبولانسهاي هوايي ملزم به رعايت مي باشد.
ج)درج نام مركز خدمات آمبولانس هوايي در طرفين پرنده هاي آمبولانس بال ثابت و بال متحرك (بدون ذكر تبليغات و پيامهاي اضافه)
د) دارا بودن امكانات و تجهيزات امداد و نجات و انتقال هوايي به صورت پرتابل و ثابت
و) درج تعرفه اجراي خدمات آمبولانس خصوصي هوايي به تفكيك در محل ديد مراجعين يا ارائه بعد از درخواست آنها.
4-5- استاندارد تجهيزات آمبولانس هوايي
بطور يقين ليستي كه در زير توصيه مي شود بعنوان يك راهنما يا حداقل تجهيزات كه مي بايستي در آمبولانس هوايي وجود داشته باشد است و در موارد خاص براساس نياز يك بيمار با هماهنگي هايي كه قبل از پرواز صورت مي پذيرد ممكن است نياز به تجهيزات يا داروهايي ويژه داشته باشد. بديهي است در صورت اعلام تجهيزات و لوازم پزشكي ديگر از سوي وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي مراكز آمبولانس خصوصي موظفند در اسرع وقت نسبت به تأمين آن اقدام نمايند.
تبصره 1) : وسيله پرنده بايست به گونه اي باشد كه پرسنل پزشكي جهت انجام مراقبتهايALS دسترسي لازم و كافي به بيمار داشته باشد. هواپيما يا بالگرد مي بايستي به لوازم BLS و پزشكي مورد نياز تجهيز شده باشد و ملاحظات زير رعايت گردند: بايد اطمينان حاصل گردد كه تجهيزات و تداركات مورد نياز براحتي در داخل هواپيما در دسترس بوده و در موارد خاص تجهيزات اضافي به سرعت در دسترس قرار گير د . به همين منظور بايستي اتاق تداركات آمبولانس هوايي در نظر گرفته شود كه اتاقي است در نزديك محل پارك آمبولانس هوايي قرار داشته و بخشي از وسايل مي تواند در آنجا موجود باشد.
5-5- تجهيزات مربوط به راه هوايي:
بايستي اطمينان حاصل گردد كه:
الف) دسترسي كافي و فضاي لازم براي نگهداري و مراقبت از راه هوايي بيمار وجود دارد و حمايت تهويه اي كافي با ونتيلاتور از محل مناسبي كه تيم پزشكي بر بالين بيمار قرار دارد و
توسط كمربندهاي ايمني شده اند قابل انجام است.
ب) تجهيزات و لوازم پيشرفته زير براي مراقبت از راه هوايي و تنفس مصنو عي بايستي دردسترس باشد:
1- آمبوبك در سه سايز(نوزاد-كودك-بزرگسال)
2- ماسك آمبوبك در سه سايز(نوزاد-كودك- بزرگسال)
3- ماسك اكسيژن
4- لوله اكسيژن نازال
5- ايروي دهاني
6- ساكشن(ترجيحا" دو سيستم و با دو مكانيسم متفاوت كاركنند و يكي از آنها سيار باشد)
7- كاتتر ساكشن در سايزهاي نوزادان- كودكان و بزرگسالان
8- لارنگوسكوپ با تيغ هاي متفاوت براي تمام سنين ( با باطري اضافه)
9- فورسپس Magill بزرگ و كوچك
10- لوله هاي آندوتراكتال در سايزهاي گوناگون
11- پالس اكسي متر
12- ونتيلاتور: حداقل يك ونتيلاتور مكانيكي مي بايستي وج ود داشته باشد و در پرواز باهواپيما بلحاظ احتمال طولاني تر بودن پرواز و لزوم مراقبتهاي پيشرفته تر يك ونتيلاتور پيشرفته تر و با قابليتهاي متنوع تر( حداقل با امكان PEEP و Patient assist)بايستي دردسترس باشد.
13- لوله تراكئوستومي ( در سايزهاي مختلف)
14- سوزنهاي مناسب براي كريكوتيروتومي)
15- لوله نازوگاستريك در سايز 8 تا 5
16- سرنگهاي 50-10-5-3
17- پمپ تزريق وريدي
18- لوازم پانسمان
اكسيژن پزشكي :
بايستي اطمينان حاصل گردد كه :
1- مقدار كافي اكسيژن براي هر مأموريت خاص وجود دارد.
2- كپسول هاي اكسيژن پزشكي از نوع خود هواپيمايي يا مشخصات فني طبق دستور العملهاي استاندارد فني بوده و در جاي مناسب كاملا" فيكس باشند و دسترسي مناسب به شيراصلي مخزن وجود داشته باشد.
3- خروجي ها به تعداد كافي موجود بوده و حداقل 2 عقربه نشانگر مقدار اكسيژن موجود در
مخزن و مقدار اكسيژن خروجي براساس ليتر در واحد زمان وجود داشته باشد.
4- اكسيژن ذخيره سيار و بصورت فيكس شده در دسترس باشد.
6-5- مايعات داخل وريدي:
بايستي اطمينان حاصل گردد كه :
1- به ميزان كافي از انواع مايعات تزريق داخل وريدي و لوازم مربوط به تزريقات داخل وريدي موجود باشد.
2- حداقل مي بايستي در عمليات كوتاه مدت ( زمان انتقال كمتر از نيم ساعت )، رينگر شش ليتر، سرم نمكي، سرم قندس نمكي ، مانيتول هر يك به ميزان يك ليتر موجو باشد . درعمليات بيش از نيم ساعت مقدار فوق دو برابر و يا در صورت لزوم به مقدار بيشتر بايستي
موجود باشد.
3- قلاب و محل مناسب جهت نصب مايعات داخل وريدي با ارتفاع كافي به گونه اي تعبيه شوند كه در حين كار صدمه اي به پرسنل پزشكي وارد نگردد.
7-5- داروهاي مورد نياز:
مي بايستي اطمينان حاصل گردد كه :
داروها براحتي در دسترس باشند و در بسته بندي مناسب بوده و تاريخ گذشته نباشند و شرايط نگهداري آنها از نظر دما و نور مراعات گردد.
داروهاي زير مي بايستي در دسترس باشند.
- داروهايACLS
- داروهاي ضد آنژين
- داروهاي ضد آريتمي
- داروهاي ضد تشنج
- داروهاي ضد تهوع
- داروهاي آنتي هيستامينيك
- داروهاي ضد فشار خون
- داروهاي ديورتيك ها
- بي حس كننده هاي موضعي
- ناركوتيك ها
- ضد احتقان بيني
- داروهاي شل كننده
- استروئيدها
- داروهاي مامائي
- داروهاي تنگ كننده عروقي
- آنتي كولي نرژيك
- ساير داروها(براساس نياز بيمار خاص) و با نظر پزشك معالج
8-5- مانيتورينگ قلبي:
بايستي اطمينان حاصل گردد كه :
1- دستگاه مانيتورينگ قلب، دفيبريلاتور و ضربان ساز مصنوعي خارجي وجود داشته و درمحل مناسب و مطمئني نصب شده اند و براحتي در دسترس باشند. هريك از موارد سه گانه مذكور مي توانند بصورت جداگانه يا با هم در يك دستگاه وجود داشته باشند.
2- يك عدد باطري اضافي و شارژ شده بعنوان الترناتيو دردسترس باشد.
3 - فضاي مناسب براي انجامCPR در نظر گرفته شده باشد.
4- پدل هاي سايز اطفال در دفيبريلاتور موجود باشد.
9-5- سايز تجهيزات:
1- پالس اكسي متر( مي بايستي در داخل هواپيما- هلي كوپتر و آمبولانس هوايي موجود باشد.)
2- دستگاه مانيتورينگ دي اكسيد كربن بازدمي كاپنوگراف كه مي تواند بصورت جداگانه و يامعمولا" به همراه پالس لوكسي متر مي باشد.
3- دستگاه فشار خون اتوماتيك ( داراي كاف به سايز بزرگسال و اطفال)
4- ست چسب تيوپ با ملزومات كامل
5- وسايل لازم جهت انجام كريكوتيرومي اورژانس
6- گوشي پزشكي
7- ست پانسمان و جراحي سرپايي
8- هموستات
9- محلول بتادين
10- محافظ چشم
11- ست زايمان( مي تواند در داخل آمبولانس هوايي و يا در اتاق تداركات موجود باشد)
12- وسايل مربوط به بي حركت سازي گردن
13- دستكش ، ماسك صورت، گان ، عينك به ميزان كافي جهت پيشگيري از عفونت
14- پتو حداقل دو عدد به ازاي هر بيمار
15- لوازم آتل بندي اندامها ( اسپلينت بادي)
2-5- طراحي و شكل هواپيما نبايستي مانع مراقبت بيمار در هنگام سوار نمودن ، پياده نمودن و در
طول پرواز گردد و درب ورودي بايستي بگونه اي باشد كه جابجايي بيمار بدون اشكال امكان پذير گردد. دستگاههاي پزشكي و اويونيك هواپيما- بالگرد در كار يكديگر تداخل ايجاد ننمايند.



ماده 6- تيم پزشكي آمبولانس هوايي:

1-6- تركيب تيم پزشكي: تيم پزشكي در هر پرواز با سطح خدماتCritical Care حداقل یک پزشك پروازي (Flight Physicion) بعلاوه يك نفر پرستار پروازي ( Flight Nurse)مي باشد.
2-6- در صورتيكه وسيله نقليه انتقال بالگردان تيپ كوچك(A) باشد و اقدام به انتقال كامل مصدوم برانكاردي با 6 نفر ظرفيت حمل باشد.(حضور حداقل يك نفر پزشك پروازي و يك پرستار
پروازي با تجهيزات ثابت و پرتابل الزامي است.)
در صورتيكه وسيله انتقال ، بالگردان تيپ بزرگ(B)باشد و اقدام به انتقال كامل مصدوم برانكاردي با 12 نفر ظرفيت محل باشد.( حضور حداقل يك پزشك پروازي ، 3 نفر پرستار پروازي
با تجهيزات ثابت و پرتابل الزامي است ).
در صورتيكه وسيله انتقال ، هواپيما هاي تايپ كوچك باشد و اقدام به انتقال بيمار برانكاردي با حداكثر 2 نفر ظرفيت باشد : ( يك پزشك پروازي و يك پرستار پروازي با تجهيزات ثابت و پرتابل الزامي است.

3-6- صلاحيتهاي مسئول پزشكي : مسئول پزشكي سرويس آمبولانس هوايي مي بايستي از نظر مهارتها ، دانش لازم، تجربه ، دوره هاي آموزشي گذرانده شده در ارتباط با امداد و انتقال هوايي واجد مهارتهاي لازم باشد.
4-6- هريك از اعضاي تيم پزشكي پرواز مي بايستي واجد شرايط فيزيكي و سلامت كامل جسمي و روحي براي انجام وظايف خود در پرواز بوده و گواهينامه مربوطه را از سازمان هواپيمايي كشوري دريافت نمايند.
5-6- نوع پوشش كليه افراد گروه پروازي و امداد و نجات هوايي مي بايستي با پوشش سرتاسري متداول در يگانهاي پروازي يكسان باشد و نشانه مخصوص در روي بازو بسته بهمراه درج نام و نشان در كنار آن روی لباس قيد شود.( سردوشي خاص پروازي كه توسط اورژانس كشور تعيين مي گردد به شرح زير در قسمت مربوطه بر روي لباس فوق نصب مي گردد.)
الف) براي پزشك متخصص و داراي مدرك(Flight Surgeon)سردوشي چهار خط به رنگ قرمز.
ب) پزشك عمومي پروازي سردوشي سه خط به رنگ قرمز
ج) پرستار پروازي سردوشي دو خط به رنگ قرمز
د) تكنيسين پروازي سردوشي يك خط به رنگ قرمز مي بايستي مورد استفاده قرار گيرد.
تبصره) : در مورد پزشكان متخصص مي بايستي روي برچسب مخصوصي در جلوي سينه نصب گردد.
6-6- مي بايستي نام مركز بر روي لباس كاركنان و دردو طرف آمبولانسهاي هوايي درج گرديده و از درج هرگونه پيام اضافه و تبليغي نيز بايد خودداري نمود.
7-6- مراكز خدمات آمبولانس هوايي موظفند جهت اجراي هرمأموريت هوايي برابر روال مجوز
اخذ نموده و اجراي مأموريت صرفا" با حكم مأموريت و تائيد هر دو مسئول فني ( پزشكي ايمني و مراقبت پرواز) ، مندرج در فرم مخصوص انجام پذيرد.
8-6- رعايت كليه شئون فني و اخلاقي و حرفه اي توسط كاركنان ضروريست و مسئول فني موظف به حضورش در كليه نوبتهاي كاري و كنترل مركز بوده و مسئوليت پاسخگويي به امور و مشكلات محتمل در هر نوبت كاري بعهده آنها مي باشد.
9-6- نظارت بر عملكرد درماني و امداد و نجات مراكز خدمات آمبولانس هوايي بر عهده دانشگاه/دانشكده علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني و مركز مديريت حوادث و فوريتهاي پزشكي كشور بوده و نظارت بر عملكرد غيرپزشكي بر عهده نهادهاي ذيصلاح مورد اشاره در آئين نامه مي باشد.

ماده 7- تخلفات :

1-7- درصورتيكه دارنده پروانه تأسيس و يا مسئولين فني مركز خدمات آمبولانس هوايي خصوصي از ضوابط ، مقررات و وظايف و الزامات و ممنوعيتهاي موضوع آئين نامه و دستور العلهاي مربوطه تخطي نمايد بسته به نوع تخلف به نحوه زير با آنان برخورد قانوني خواهد شد.
الف) تذكر شفاهي با قيد موضوع در صورتجلسه بازرسي محل توسط دانشگاه/دانشكده هاي علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني ذيربط.
ب) اخطار كتبي توسط دانشگاه يا دانشكده هاي علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني ذيربط.
ج) تعطيل موقت مركز به درخواست و تصويب كميسيون قانوني دانشگاه يا دانشكده هاي علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني ذيربط واحد صادر كننده پروانه تأسيس( صدور پروانه ها).
د) تعطيل دائم مؤسسه و ابطال پروانه هاي مربوطه توسط كميسيون تشخيص امور پزشكي موضوع قانون مربوط به مقررات امور پزشكي و داروئي و مواد خوردني و آشاميدني.
2-7- در صورتيكه دارنده پروانه تأسيس و يا مسئولين فني مركز خدمات آمبولانس هوايي
خصوصي از ضوابط و مقررات با مفاد الزامات و وظايف موضوع آئين نامه ( صرفا" در مباحث فني و پروازي و مباحث مرتبط و عدم رعايت حدود مجاز و حريم فضلي اجراي مأموريت و يا مراتب نقل و انتقال هوايي ) تخطي نمايند ، مراتب براساس قوانين جاري و موضوعه و مطرح از سوي سازمان هواپيمايي كشور – ناجا و ساير نهادهاي ذيربط و ايمني و مراقبت پرواز ، قابل پيگيري و اقدام خواهد بود و اشد برخورد قانوني را به همراه خواهد داشت.





اين آئين نامه به استناد ماده 24 قانون مربوط به مقررات امور پزشكي و دارويي و مواد خوراكي و آشاميدني مصوب سال 1334 و اصلاحات آن و بندهاي 15،13،12،11 و 16 ماده قانون تشكيلات و وظائف وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي و آئين نامه اجرائي ماده 8 قانون تشكيل وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي در7ماده و .........تبصره در تاريخ.................به تصويب رسيد.