غذاهاي مفيد و مضر براي گوش

[Arash]

غذاهاي مفيد و مضر براي گوش

يکي از بيماري هاي گوش، التهاب گوش مياني است که طي آن عفونت گوش مياني و پارگي پرده گوش رخ مي دهد و ديگر سندروم منير(Menier's Syndrome ) يا همان التهاب گوش داخلي مي باشد که رژيم غذايي در هر دو نوع نقش دارد.
التهاب گوش مياني (اوتيت يا otitis media) اصلي ترين عامل گوش درد است که به دنبال آن کاهش شنوايي و افزايش دماي بدن اتفاق مي افتد.
سندروم منير سبب گيجي، ناشنوايي، وزوز يا زنگ زدن گوش مي شود. در اين بيماري همزمان با درمان و از بين بردن عامل اصلي، جهت کاهش درد، مسکن تجويز مي شود.

غذاهاي مفيد:

* ماهی های روغنی ، تخم مرغ ، شیر و گوشت داراي ید هستند. کمبود خفيف تا متوسط يد با کاهش شنوايي رابطه اي مستقيم دارد. طي مطالعه اي که در کشور چين بر روي کودکاني که در مناطق دچار کمبود يد زندگي مي کردند، انجام شد، مشاهده گرديد شنوايي اين کودکان با مصرف نمک يد دار بهبود مي يابد.

* جگر، شير پرچربي، تخم مرغ و ماهي هاي روغني داراي ويتامين A هستند. کانال حلزوني گوش داراي غلظت بالاي ويتامين A است و براي عملکرد صحيح خود به اين ويتامين نياز دارد. بنابراين کمبود ويتامين A مي تواند موجب بيماري هاي گوش مياني شود.
منابع بتاکاروتن مثل زردآلو و انبه و ساير ميوه و سبزيجاتي که داراي رنگ هاي زرد و نارنجي هستند، در بدن به ویتامین A تبديل مي شوند و در سلامت دستگاه شنوايي موثرند.
* علاوه بر نور آفتاب که مهم ترين منبع تامين ويتامين D مي باشد، زرده تخم مرغ و کره منابع غذايي غني از اين ويتامين هستند. سطح پايين ئیتامین D در افراد مبتلا به اتواسکلروز(رسوب فسفات کلسيم در گوش) مشاهده شده است. اين بيماري مشکلي در گوش مياني است که منجر به ناشنوايي مي شود.
* گوشت، حبوبات ، غلات سبوس دار، غذاهاي دريايي، مغزها و دانه ها از منابع غني روی مي باشند. غلظت هاي بالايي از "روي" معمولا در نواحي حسي گوش مياني وجود دارد. صداي وزوز يا زنگ گوش با غلظت پايين روي ارتباط دارد.

غذاهاي مضر:

شکر ، عسل ، قند ، شربت و به طور کلي غذاهاي داراي شکر و قند، مي توانند موجب بيماري هاي گوش مياني شوند که از طريق توليد بيش از حد انسولين و به دنبال آن کاهش سریع قند خون ممکن است اين امر رخ دهد. به دنبال کاهش سطح قند خون، هورمون هاي ضدانسولين مثل آدرنالين ترشح مي شوند که باعث کاهش گردش خون و انقباض رگ هاي خوني در اندام هاي مختلف بدن از جمله گوش مي گردند.
آزمايش بيماران مبتلا به سندرم منير نشان داده است که اين افراد داراي سطح بالاي انسولين هستند و به محض آنکه اين افراد تحت رژيم هاي پروتئيني و کم کربوهيدرات قرار گرفتند، سرگيجه آنها کنترل شده و شنوايي بسياري از آنها بهبود پيدا کرد.
سیب زمینی ، نان ، کلوچه، کيک، بيسکوييت و ساير مواد کربوهيدراتي (قندي – نشاسته اي) در افراد مبتلا به سندروم منير بايد در حد اعتدال مصرف شوند، زيرا اين مواد نيز در افزايش سريع قند خون نقش دارند.
در مقابل، موادي که فیبر بيشتري دارند (مثل ميوه و سبزيجات) و غلات سبوس دار که به آهستگي جذب بدن مي شوند، براي اين افراد بهتر هستند. خرما ، آلو و انواع توت داراي ترکيباتي شبه آسپرین به نام ساليسيلات ها هستند و افراد دچار وزوز و زنگ گوش به اين مواد حساس مي باشند.

چند نکته:

مکمل سولفات روي سبب بهبود علائم وزوز گوش مي شود. نوزاداني که از شیر مادر تغذيه مي کنند تا چهار ماه نخست زندگي از عفونت گوش مياني در امان هستند و دوره زماني شيردهي هر چه طولاني تر باشد احتمال عفونت گوش مياني کمتر است.

برخي آدامس هاي فاقد شکر که داراي گزيليتول هستند، خطر التهاب گوش مياني را کاهش مي دهند.
گزيليتول(xylitol) (قند الکلي) رشد باکتري پنوموکوک را مهار مي کند و توانايي آن را براي چسبيدن به استخوان اتصال دهنده پشت گلو به گوش مياني (اوستوچيان) کاهش مي دهد.
البته براي بچه هاي زير پنج سال، آدامس گزيليتول توصيه نمي شود و مي توان از شربت گزيليتول جهت کاهش خطر عفونت هاي گوش مياني استفاده نمود.