شادي، برگ برنده روزهاي سخت زندگي

[Naji]

شادي خواستني ترين و شيرين ترين احساس بشر است.
همه درجست وجوي آن هستند و كيفيت زندگيشان را براساس ميزان شاديشان مي سنجند. بنابراين انگيزه بسياري از رفتارهاي ما شاد شدن است و حتي زماني كه بيمار هستيم يا مشكلي داريم، مي خواهيم اين مسائل بر طرف شوند تا زمينه شادي فراهم شود. امابدانيد كه شاد بودن هميشه آسان نيست، شاد بودن مي تواند يكي از بزرگترين مبارزات مادر صحنه زندگي باشد. مي تواند تمام پافشاري ها، انضباط فردي و تصميماتي كه براي خودفراهم آورده ايم را مخدوش كند.
شاد بودن يا نبودن تنها در دستان خودتان است. شادي چيزي است كه هر كس بايد آن رادرون خود بجويد. شايد مسائل بيروني، اطرافيان، حرف ها و شوخي هاي افراد خانوادهبه صورت كوتاه مدت در شما شادي ايجاد كند اما اين شادي دوام زيادي ندارد، شادي درقلب وجود دارد.
براي شاد زيستن بايد خود را با محيط تطبيق داد و اهداف مشخصي را دنبال كرد. مسئوليت پذيري يكي از عواملي است كه در شادي تاثير گذار مي باشد. اگر مسئوليت را بارغبت بپذيريد زندگي آنقدرها سخت نخواهد شد.
اگر بيماري خود و يا اطرافيان تان و يا عوامل ديگر را عامل غمگيني تان مي دانيد،بدانيد كه زندگي انسان ها پر از اتفاقات خوب و بد است.
آبراهام لينكلن گفته است اغلب مردم تقريباً به همان اندازه شاد هستند كه انتظارشرا دارند؛ در واقع آنچه در زندگي ما رخ مي دهد آنقدرها تعيين كننده شادي ما نيستبلكه بيشتر نوع واكنش ما به آن رخداد هاست كه نقش تعيين كننده اي دارد. ممكن است يكفردي كه بيمار است اين طور به بيماري اش نگاه كند كه اين پيشامد منجر به كشفقابليت هاي تازه وي خواهد شد، فرصت بيشتري براي مطالعه و تفكر عميق دارد، بيشتر قدرسلامتي خود را مي داند و مي تواند با ژرف نگري بيشتري به همه پديده ها بنگرد. درمقابل، فرد ديگر واكنش متفاوتي نشان دهد. اشك بريزد، از زمين و زمان گله مند باشد ويا خودكشي كند.
بنابراين در برابر يك موقعيت يكسان يكي بدبختي را مي بيند و ديگري فرصت هاي تازهرا.
اين خود ما هستيم كه تصميم مي گيريم چگونه تحت تأثير قرار بگيريم. شاد ترينافراد مصايب و سختي ها را به منزله تجارب با ارزش قلمداد مي كنند و مي دانند كه اينآزمايش هاي سخت از آنها انسان هاي آبديده اي خواهد ساخت.
از آن جايي كه انسان افكار و انديشه هاي خود را بر مي گزيند پس طبيعتاًتعيين كننده ميزان شادي خويش است. براي شاد بودن بايد بر افكار شاد تمركز كنيم، اماما غالباً بر عكس عمل مي كنيم. اغلب تعريف ها و تمجيد ها را ناشنيده مي گيريم امامدت ها حرف هاي ناخوشايند را در ذهن خود نگه مي داريم.
بدانيد لازمه شاد زيستن، جست وجوي زيبايي ها و خوبي هاست. يكي زيبايي منظره رامي بيند، ديگري كثيفي پنجره را. اين شما هستيد كه انتخاب مي كنيد چه چيز را ببينيدو به چه چيز بينديشيد.
به طور كلي افراد شاد 4خصلت مشترك دارند.
1 - اعتماد به نفس 2- توانائي كنترل خود 3- خوشبيني 4- برون گرائي
مشكلات،آرزوها و مشغوليت هاي ذهني هميشه دنبالمان هستند. منتظريم كه به نتيجه برسند و بعداز آن شادي و آرامش دروني را در زندگي به دست بياوريم. مثلاً مي گوييم اين يكي كهتمام شود ديگر راحت مي شوم، به اينكه برسم، ديگر آرامش پيدا خواهم كرد. اين جورخواسته ها هستند كه منجر مي شوند هيچ وقت به شادي واقعي نرسيم چون كم كم خواستهديگري خودش را نشان مي دهد. اگر به راستي دنبال آرامش پايدار هستيم شايد بهتر استديدگاهمان را طوري تغيير دهيم تا داشتن آرامش با رسيدن به اين چنين خواسته هاييپيوند زده نشود.
در نظريه تكامل يافته فرويد هر شخصي ساختار شخصيتش به 3 بخش تقسيم مي شود (كودك،بالغ و والد). البته بخش كودك به معني خردسالي نيست آن قسمت از شخصيت كه به دنبالاحساسات، عواطف، شادي و خشم است. شادي و خشم ذاتي نه اكتسابي، بخش كودك در شخصيت ماوجود دارد كه شادي آفرين است و اصولاً اين امر بستگي به سن ندارد. دقيقاً يك مرد وزن 70 ساله هم با فعال نمودن اين بخش مي توانند شاد بودن را احساس كنند. اگر كسياين بخش از وجودش فعال نباشد، دلمرده و افسرده مي شود. پس شادي را بايد در بخش كودكدرون خود يافت.
انواع خنده:
1 - خنده ذاتي يا دروني 2- خندهمصنوعي يا اكتسابي
خنده دروني مربوط به عملكرد شادي كودك درون ما مي شود. مگراينكه بخواهيم لبخند اكتسابي بزنيم. مثلاً درعين ناراحتي مجبور به لبخند زدن باشيمو سعي كنيم خود را شاد نشان دهيم. در حقيقت خنديدن نوعي ابراز هيجان و شادماني است.
نقش اوقات فراغت در شادي
تفريح تاثير زيادي بر همه جنبه هاي سلامتي و به خصوص بر عاطفه مثبت و نيز برسلامت رواني و جسمي و تا اندازه كمتري بر خود شادي دارد. مهم ترين فوايد، از ورزش وتمرين و از گروه هاي تفريحي دست جمعي حاصل مي شود.
ورزش فيزيكي سريع ترين راه رسيدن به خلق خوب است و اگر مرتب انجام شود منافع ومزاياي آن بالاتر از رفع افسردگي هاي خفيف بوده و طول زندگي را افزايش مي دهد.
معلوم شده موسيقي روش آسان ديگري است كه به ايجاد خلقيات مثبت منجر مي شود.
نقش كار، ثروت و مذهب در شادي
اكثر افراد در هنگام اشتغال به كار خوشحال ترند و از لحاظ سلامت جسمي و رواني دروضع بهتري قرار دارند. برخي از كارها بيشترين رضايت را ايجاد مي كنند.
شأن شغل يكي از عوامل رضايت شغلي به شمار مي رود و شامل حقوق، مرتبه، سطح مهارتو شرايط كار. اگر كار شامل تنوع، مهارت، خودمختاري و انجام تكاليف معني دار باشد،لذت بخش تر است. به طور كلي طول عمر افرادي كه به كار ادامه مي دهند بيشتراست.
ثروت مطمئناً يك مقياس براي شادي نيست و گروه هاي اجتماعي و ملت هايي كهتوسعه يافته هستند، رابطه ضعيفي با شادي دارند. با توجه به اينكه ما پول را براياموري كه علاقه داريم صرف مي كنيم و به خاطر اينكه ما تصور مي كنيم پول باعث لذت مامي شود به غلط استنباط مي شود كه پول عامل اصلي شادي است.
مذهب آثار مثبتي بر سلامت ذهني، خصوصاً بر سلامت وجودي دارد، اما بر شادكاميكلي، بهداشت جسم و روان نيز اثر دارد.
فعاليت هاي مذهبي، هيجانات مثبت قوي ايجاد مي كند. مراسم و مناسك مذهبي نيزاحساسات جامعه پسند توليد مي كنند و با حضور ديگران وحدت ايجاد مي شود.
طرز تفكر و شاد بودن
ما اگر تفكر مثبت داشته باشيم، مطمئناً مي تواند در شادي ما تاثير گذار باشد ومتقابلاً تفكر منفي نيز شادي را دور مي كند ولي به نظر مي آيد كه بهتر از خوش بينيا بدبين بودن واقع بين بودن است كه در اين صورت مي توان عملكردي متعادل و درستداشت.
اگر با دقت احوال انسان هاي شاد و ناشاد را بررسي كنيم، متوجه مي شويم كهاندوه، متاعي شيطاني و شادي هديه الهي است. از ابتداي تمدن بشر غم و اندوه مايهتوقف و انزجار و شادي و نشاط عامل تحرك و نظم بوده است.
انسان از اندوه و غم و تاريكي مي گريزد و به شادي و نور پناه مي برد. شاد زيستنآرزوي ديرينه آدمي است. دنياي بدون غم، خشم و جنگ سرشار از مهرباني و شادي به طوركلي صلح، آرزويي است كه در خلقت و نهاد آدمي است.
شادي يك معجزه دروني و گره گشاي بسياري از رنج هاست. در ميراث كهن ما ايرانيان،شادي، پديده اي الهي محسوب مي شود. گفته مي شود معجزه زرتشت خنديدن وي در بدو تولدبوده است. پارسيان شادي را آفريده خداوند و اندوه را آفريده شيطان مي دانستند. مردمايران باستان حدود 60 روز از سال را جشن مي گرفتند و به ستايشمي پرداختند.
گذشتگان ما براي ارج نهادن به پيدايش انسان جشن بزرگ نوروز را باشكوهي بسيار زياد بر پا مي كردند. ايرانيان سعي مي كردند به هر بهانه اي روزگار رابه شادي و شكرگزاري سپري كنند. پيشينه تاريخي كشورمان نشان مي دهد كه نشاط در همهادوار مورد توجه ايرانيان بوده است.
لازمه شاد بودن چيست؟
لازمه شادي و شاد بودن چيزي نيست جز مثبت انديشي و جست وجوي خوبي ها وزيبايي ها و ايجاد تعادل در زندگي. انسان با نگرش منفي به دنيا چيزي جز روحيه ايافسرده، غمگين و حالتي خشمگينانه ندارد و اين نگرش منفي، تخريبگر جامعه است.
همين طور كسي كه زندگي متعادلي دارد چه از نظر مالي و چه از نظر رواني، در نهايتمي تواند آدم شادي نيز باشد. نبايد فراموش كرد كه رخدادهاي اجتماعي، راه حل هاياجتماعيدارد و راهكارهاي جمعي در برخورد با چنين مشكلاتي مي تواند بسيار كارسازباشد. به ياد بسپاريم كه پيشگيري كارآمدتر از درمان است.
شادي واقعي آن نوع شادي است كه مكان و زمان در آن تاثيري نداشته باشد مانندارتباط شادمانه كودكان با يكديگر.
در جامعه غمزده، انرژي افراد صرف برطرف كردن اندوه و ناراحتي شده و ديگر فرصتيبراي توليد و توسعه باقي نمي ماند. شادي موجب افزايش دلبستگي و علاقه به كشور،فرهنگ، دين و مذهب مي شود و انسجام فرهنگي و ملي را افزايش مي دهد.
درمان از طريق شادي
دربين درمان ها روشي به نام شادي درماني وجود دارد كه مي توان آن را درخصوص افراد سالم و بيماران افسرده با استفاده از افزايش رويدادهاي مثبت زندگي به كار گرفت.
همچنين شناخت درماني مجموعه پيچيده اي از تكنيك هايي است كه هدف آن تفسير رويدادها به طور واقعي و منطقي است، كه در افراد سالم و بيماران مؤثر است و به طور ماهرانه اي در برنامه هاي افزايش شادي به كار رفته است.