چه کسي به جراحي پلاستيک يا زيبايي نياز دارد؟

[Atena]

ظاهر هر فرد مانند ويترين مغازه است؛ يعني قبل از اينکه باب گفتگو را باز کنيد ظاهر فرد، حالات چشمانش، حرکات صورت و لب‌هايش توجه‌تان را جلب مي‌کند. قبل از اينکه نفوذ کلام و دانش او شما را مجذوب کند تناسب بين اعضاي صورتش در درجه اول و سپس اندام او جلوه خواهد داشت.
گفتگوي جالبي در اين زمينه با استاد برجسته جراحي پلاستيک دکتر عبدالجليل کلانتر هرمزي استاد دانشگاه علوم پزشکي شهيد بهشتي و رئيس بيمارستان 15 خرداد داشته‌ايم، بخوانيد.
از اينجا شروع کنيم که چه کسي به جراحي پلاستيک يا زيبايي نياز دارد؟ آيا اين عطش يک نياز طبيعي تلقي مي‌شود؟
شما ساختماني را تصور کنيد که نماي خوبي ندارد ولي درونش بهترين دکوراسيون و مبلمان موجود است. آيا رغبت مي‌کنيد به آن وارد شويد و آن را بپسنديد؟ نماي خوب براي اين ساختمان جزء نياز اوست، افراد نيز همين‌طورند. بعضي‌ها در صورت يا اعضاي پوشيده بدنشان نقص دارند. حال که به خاطر افزايش سطح علم، علاوه بر برطرف کردن آن نقص‌ها مثل شکاف لب، شکاف کام، عدم تشکيل مادرزادي گوش يا فک که در گذشته‌ها هم انجام مي‌شده مي‌توانيم حتي عيوب کوچک‌تر را هم برطرف کنيم، چرا اين کار را نکنيم؟
منظورم افزايش درخواست‌هاي اينگونه جراحي‌هاست.
دقت کنيد. انسان رو به تکامل است و خواسته‌ها و نيازهايش هم کامل‌تر از مثلا 50 سال پيش شده. آن موقع اگر براي سفري، يک ماه زمان لازم بود امروزه يک ساعت است. و کسي حاضر نيست اين سفر را حتي در مدت چندين ساعت طي کند و خيلي ها از آن صرفنظر خواهند کرد. در سال‌هاي گذشته فقط افرادي که مشکلات جدي در ظاهر و اندامشان داشتند مراجعه مي‌کردند. اما حالا اگر آقايي گوش‌هاي بزرگ و بيرون آمده دارد نيز به پشتوانه پيشرفت علوم درخواست جراحي مي‌کند.
شما به زمان‌هاي خيلي دور اشاره کرديد. اما من به دنبال اين هستم که چرا نسبت به دهه قبل اين همه تمايل به خصوص در آقايان نسبت به جراحي زيبايي به وجود آمده است؟
چند فاکتور مهم را به عنوان پاسخ سوالتان مي‌توانم نام ببرم. اولا تغيير سبک ازدواج؛ يعني مثل گذشته‌هاي به قول شما دور، يک دختر و پسر، که همديگر را حتي نديده‌اند به نام هم نمي‌کنند بلکه انتخاب، متقابل و برمبناي ايده‌هاي دروني هر يک از زوجين است. بنابراين تلاش مي‌کنند ظاهر خود، شغل، سطح علمي و سواد و شيوه گفتار خود را بهبود ببخشند تا دست‌يابي به فرد ايده‌آل منطقي‌تر باشد.
دوم؛ تغيير نگرش کارفرماها و معيارها براي استخدام افراد است. شرکت هاي هواپيمايي مثال واضحي است که به ظاهر افراد، هيکل مناسب و چهره مناسب عرف اهميت مي‌دهند. هر شغلي چون هدفش جذب مشتري است از کارمند و مديرعامل تا فروشنده بايد ظاهر مرتب داشته باشد. اين خود انگيزه‌اي شده که آقايان براي داشتن موقعيت شغلي بهتر، بيني، گوش يا فک رو به جلوي خود را عمل کنند. اين دو انگيزه‌اي البته معقول است به شرطي که فرد آگاهانه بينديشد. من مهم‌ترين علت افزايش جراحي زيبايي غيرضروري را ارتباط رسانه‌اي مي‌دانم.
اگر فردي تحصيل کرده و معقول باشد مي‌تواند از اين دنياي رسانه‌ها و ارتباطات نکات خوب بياموزد؛موافقيد؟
نه، موافق نيستم. افراد در زمينه تخصصي خودشان و حرفه خود آگاهي دارند و اين تبليغات مسموم رسانه‌اي به خصوص در روزنامه‌ها که هيچ پايه و اساس علمي ندارد آنها را تحت تاثير قرارمي‌دهد. گمان مي‌کنند در اين صفحات رنگين و واژه‌هاي غلو‌آميز آرزوهايشان را مي‌يابند. يا با ديدن فيلم‌ها و ماهواره، مثلا وقتي خواننده مورد علاقه‌شان را مي‌بينند تحت تاثير قرار مي‌گيرند. غافل از اينکه مثلا همان خواننده غربي به غلط، اعمال جراحي متعددي انجام داده که نتايج بسيار بدي هم داشته و پس از 5 بار جراحي بيني، باز هم بيني اوليه‌اش به مراتب زيباتر بوده است. تازه مشکلات تنفسي يا قضاياي پشت پرده زندگي اين قبيل افراد را کسي نمي‌داند.
اتفاق افتاده جواناني فريب اين تبليغات را بخورند و شما منصرف‌شان کنيد؟
بله، حدود 30 درصد از مراجعين‌ام را منصرف مي‌کنم و با آنها راجع به فوايد و مضرات جراحي مي‌گويم تا متقاعد شوند. توانمندي‌هايش، حرفه خوب و دوستان خوبش را مثال مي‌زنم تا از جراحي غيرضروري بپرهيزد. يکي ديگر از چيزهايي که آنها نمي‌دانند اين است که جراحي زيبايي مثل آب خوردن آسان نيست. هيچ جراحي بي‌عارضه نيست. تنها اگر به دست تواناي جراح متخصص انجام شود از ميزان خطرش کاسته مي شود، ولي به صفر نخواهد رسيد. خوشبختانه آقايان برخلاف خانم‌ها بيشتر به دنبال برطرف کردن عيوب اصلي هستند؛ البته استثناء هم داريم که دوست دارند به شکل خاصي درآيند.
مثلا شبيه هنرپيشه‌ها‌ بشوند؟
بله، بسياري با اين درخواست يا با‌ آلبوم‌ عکس مي‌آيند. اگر جراحي، استاد فن باشد به هيچ‌وجه او را جراحي نخواهد کرد. چون اين بيمار اصلا مناسب نيست و معيار اصلي علم جراحي پلاستيک، انتخاب مناسب بيمار است. او بايد بداند حتي دوقلوها هم بيني شبيه به هم ندارند.
خصوصيات يک بيمار مناسب چيست؟
اول اينکه از سلامت روح و روان برخوردار باشد يعني دم‌دمي مزاج نباشد، بداند که چه مي‌خواهد. دوم اينکه عضو مورد درخواست او قابل اصلاح باشد و به قولي به درد عمل کردن بخورد. سوم اينکه تمايلات او منطقي باشد و در گفتگو با پزشک جراح پلاستيک خوب گوش کند تا متوجه شود در چه راهي قدم خواهد گذاشت. اگر تمايل او صرفا به خاطر شبيه شدن به فردي موفق است، او را قانع مي‌کنيم که به جاي شبيه کردن بيني يا لبت به او، شبيه به او تلاش کن. يا اصلا برو خوب مطالعه کن، ببين آيا فرد مورد نظرت موفق است؟ چهارم اينکه وسع مالي متقاضي بايد با پزشک تطبيق داشته باشد.
فکر نمي‌کردم اين مسئله مهم باشد.
پزشکي که صرفا به خاطر جراحي شما و اينکه از دستتان ندهد خود را با شرايط مالي شما تطبيق دهد چگونه مي‌تواند از کارش کم بگذارد تا مساوي با وجه شما شود؟! اگر در يک رستوران با غذاهاي سالم و مطلوب پول مناسب ندهيد به نظر شما مديريت آنجا با يک گوشت بي‌کيفيت، حاضر است خود را بي‌اعتنا کرده و برايتان غذا بپزد؟ اگر اين کار را کرد به سلامت آن رستوران شک‌کنيد.
به عبارتي شما متقاضيان را به کانديدهاي خوب و بد تقسيم مي‌کنيد. با آنهايي که در صف جراحي انتظار مي‌کشند چه صحبتي داريد؟
جراحي زيبايي علمي است با سال‌ها دانش و تجربه، اما يادتان باشد جراحي تفنني است که براي اصلاح بهتر ظاهر شماست. پس عجله نکنيد، ديرتان نمي‌شود. چرا فکر مي‌کنيد تاريخ جراحي بيني شما اگر از 18 سالگي گذشت، فاجعه است؟ خوب فکر کنيد ببينيد به دنبال چه هستيد. شنونده خوبي براي حرف‌هاي جراحتان باشيد. اگر تصميم گرفتيد بايد با چهره فعلي‌تان خداحافظي کنيد؛ چون بعد از عمل، اگر دلتان راضي نشود حتي 100 بار ديگر هم جراحي کنيد به حالت اوليه اندام يا صورتتان نمي‌رسيد.
و يک سؤال ديگرجايگاه ما در اين علم در جهان چطور است؟
ما در دنيا جزء چند کشور علمي جهان اول از نظر جراحي زيبايي محسوب مي‌شويم.