پيشگيري از عفونت hiv

[Arash]

آموزش همگاني در مورد آلودگي به HIV، ايدز و رفتارهاي پرخطر مرتبط با آن موجب تامين سلامت خون و فرآورده‌هاي خوني مي‌شود...


مهم‌ترين موضوع در آموزش رفتارهاي پرخطر، آموزش رفتارهاي جنسي سالم مي‌باشد. رفتار جنسي ناسالم هرگونه تماس جنسي را مي‌گويند که در آن فرد از سلامت خود يا شريک جنسي خود آگاه نباشد.

اگر فردي از رفتارهاي پرخطر آگاهي داشته باشد بهتر مي‌تواند در خصوص سلامت خود يا شريك جنسي خود قضاوت كند. داشتن رفتارهاي پرخطر احتمال آلودگي به HIV و ساير عفونت‌هاي‌ آميزشي را بيشتر مي‌كند.

رفتارهاي جنسي پرخطر عبارتند از:

داشتن شركاي جنسي متعدد

تماس‌هاي جنسي نامعمول (تماس مقعدي و دهاني)

متوسل شدن به خشونت در زمان تماس جنسي

مصرف الكل، مواد مخدر و يا روانگردان قبل از برقراري تماس جنسي

تماس جنسي محافظت نشده (عدم استفاده از كاندوم)

بنابراين براي پيشگيري از HIV و ايدز در جامعه بايد رفتارهاي جنسي سالم را به افراد به ويژه نوجوانان و جوانان آموزش داد.

بعضي از افراد و گروه‌ها مانند معتادان تزريقي، كاركنان خدمات بهداشت و درمان، نوزادان متولد شده از مادران HIV مثبت، مبتلايان به عفونت‌هاي آميزشي و افراد با رفتارهاي جنسي پرخطر در معرض خطر بالاي آلودگي به HIV قرار دارند. بنابراين بايد توجه بيشتري به اين افراد مبذول داشت.


زنان HIV مثبت بايد تا حد امكان از باردار شدن خود جلوگيري كنند. بنابراين توصيه مي‌شود كه در اين افراد از دو روش پيشگيري از بارداري به طور همزمان استفاده شود تا احتمال بارداري به حداقل برسد. با اين حال اگر خانم HIV مثبت باردار شود با تجويز داروهاي ضد ويروسي در زمان بارداري سعي مي‌شود از انتقال HIV به جنين وي جلوگيري شود. البته تجويز اين داروها در زمان حاملگي همراه با خطراتي مي‌باشد، ضمن آنكه اين داروها بسيار گران و كمياب مي‌باشند. همچنين در نوزدان متولد شده از مادران HIV مثبت مي‌توان از داروهاي ضد ويروسي استفاده كرد.


كاركنان خدمات بهداشت و درمان يكي از گروهاي در معرض خطر آلودگي به HIV هستند. بنابراين دستورالعمل‌هايي تحت عنوان «احتياطات استاندارد» تدوين شده است كه تمامي كاركنان بهداشتي درماني بايد آنها را به كار ببندند تا خطر انتقال HIV در آنها به حداقل برسد.

يكي ديگر از گروه‌هاي پرخطر، معتادان تزريقي مي‌باشند كه به دليل استفاده مشترك از سرنگ و سوزن و کارهاي پرخطر ديگر، منبع مهم آلودگي به HIV به شمار مي‌روند. اقدامات پيشگيرانه در اين گروه شامل تشويق و ترغيب معتادان به ترك، تغيير اعتياد تزريقي به روش‌هاي كم‌خطرتر و در نهايت توزيع سرنگ، سوزن و كاندوم رايگان در ميان آنها مي‌باشد. از اين اقدامات به عنوان راهكارهاي «كاهش آسيب» ياد مي‌شود.

ابتلا به عفونت‌هاي آميزشي مانند سوزاك، سيفيلس و... خطر انتقال HIV را به دنبال دارد. از طرف ديگر درمان عفونت‌هاي آميزشي، خطر احتمال آلودگي به HIV را كم مي‌كند. بنابراين تشخيص و درمان كامل عفونت‌هاي آميزشي در مبتلايان به آنها يكي از مهم‌ترين اقدامات پيشگيري از ايدز به شمار مي‌رود.

افرادي كه رفتارهاي پرخطر به ويژه رفتارهاي پرخطر جنسي دارند لازم است كه تحت مشاوره قرار گيرند تا از خطرات آلودگي به HIV آگاه شوند و در صورت لزوم آزمايش‌هاي تشخيصي به‌طور داوطلبانه از آنها به عمل آيد. مشاوره و آزمايشات داوطلبانه در مراكز مشاوره بيماري‌هاي رفتاري در سراسر كشور انجام مي‌شود.


منبع:

HIV Infection: The basics. JAMA August 6, 2008; Vol 300.
ترجمه : مژگان کريمي