هشدار كارشناسان در مورد دسترسي آسان به مخدرهاي صنعتي

[Atena]

رئيس انجمن مبارزه با آسيب‌هاي رفتاري، با هشدار نسبت به شيوع مصرف اعتيادآورهاي صنعتي گفت:تا جايي مصرف اين مواد در سطح جامعه گسترش يافته است كه با يك تلفن، «اكس» و «شيشه» را به خانه مصرف‌كننده پيك مي‌كنند!
بهرام يگانه، با هشدار جدي نسبت به شيوع روزافزون مصرف اعتيادآورهاي صنعتي در جامعه تصريح كرد: مسئولان بايد با قاچاقچيان و واردكنندگان اين مواد به كشور و توليدكنندگان داخلي آنها به‌طور جدي مقابله كنند، چون جان فرزندان ايراني به‌شدت در خطر است.
اين تحليلگر اجتماعي با اذعان به اينكه «مصرف شيشه بيداد مي‌كند»، خاطرنشان كرد: سرعت مصرف شيشه در سال‌هاي اخير چندين برابر شده و تا حدي افزايش پيدا كرده كه ديگر بسياري از ورودي‌هاي جديد به چرخه اعتياد، از مواد‌مخدري چون ترياك آغاز نمي‌كنند بلكه مستقيما به سراغ مصرف موادي چون كراك و شيشه مي‌روند كه اگر كسي به دادشان نرسد، ظرف يكسال از پا درمي‌آيند.
در همين زمينه مديركل امور اجرايي ستاد مبارزه با مواد‌مخدر رياست‌جمهوري با بيان اينكه ترياك، رتبه نخست مصرف توسط معتادان را در كشور دارد گفت: كراك و شيشه به‌دليل سهولت در مصرف و قيمت پايين‌تر، مواد‌مخدر مصرفي بعدي در كشور است.
مسعود زاهديان اظهار داشت: گرايش اقشار جامعه به‌خصوص جوان براي مصرف مواد‌مخدر صنعتي از قبيل، شيشه، كراك، كريستال و... زنگ خطري براي كشور است. زاهديان به گرايش مصرف مواد‌مخدر صنعتي در كشور اشاره و عنوان كرد: علت اصلي استفاده از اين مواد تبليغات سوء شبكه‌هاي قاچاق در مورد تاثير مصرف اين مواد روي شادابي، جوان ماندن، لاغري و... است.
وي با بيان اينكه مصرف مواد‌مخدر صنعتي از قبيل شيشه، قرص‌هاي اكستازي، مواد نيروي‌زاي بدنسازي‌ و... بخشي از موادي هستند كه اثرات مخدر و روانگرداني دارند و قاچاقچيان مواد‌مخدر اين را كذب مي‌دانند، خاطرنشان كرد: اطلاعات علمي و پژوهش‌هاي ما نشان داده اثرات مواد مصرفي صنعتي بعد از يك مدت مخرب‌ترين تاثيرات را براي فرد به‌دنبال دارد.زاهديان افزود: ترتيب مصرف مواد‌مخدر در كشور ترياك، كراك افغاني، هروئين، شيره ترياك، حشيش، كريستال و... است كه براي مسئولان كشوري نگراني‌هايي را ايجاد مي‌كند.
بهرام يگانه نيز با اذعان به اينكه متأسفانه دسترسي به مواد در جامعه بسيار آسان و سهل‌الوصول شده است، تصريح كرد: مواد بايد آنقدر از دسترس مردم دور باشد كه متقاضي براي دسترسي به آن، مجبور به طي كردن كيلومترها راه باشد، نه اينكه به محض اينكه اراده كند، مواد در كمترين زمان ممكن در اختيارش قرار گيرد.