چرا اینقدر بدبختم ؟؟؟

[saber]

چرا اوضاع ما چنین شده است؟ چرا من شغل مناسبی ندارم؟ چرا آیندة من نامعلوم است؟ چرا اینقدر بدبختم ؟ چرا . . .
آیا شما هم تا به حال در شرایطی قرار گرفته‌اید که این سؤالات را از خود بپرسید؟
همة ما یا بهتر بگویم،‌تعداد بیشتری از ما، زمانی که با شرایط دشواری روبرو شده یا فشار کاری‌مان زیاد می‌شود،‌ شروع می‌کنیم به شکوه و زاری که چرا تمام بدبختی‌های دنیا برای من است؟!! اگر کمی فکر کنیم متوجه خواهیم شد که ریشة بیشتر این مشکلات در درون خودمان است. البته ناگفته نماند که گاهی اوقات هم برخی عوامل بیرونی باعث به‌وجود آمدن دردسر‌هایمان می‌شود، اما با این وجود بازهم این خود ما هستیم که می‌توانیم در این شرایط تا حدودی اوضاع را کنترل کرده تا بدتر نشود. پس بهتر است به جای شکایت کردن از روزگار و زمانه، به درونمان رجوع کنیم. ما باید قوای درونی و اراده‌مان را تقویت نموده تا از طریق آن بتوانیم در جهت مسلط شدن بر شرایط نامطلوب گام برداریم. می‌دانید چه‌طور می‌شود این کار را انجام داد؟!!!
üدوستی با خداوند: ذکر نام و یاد خداوند به انسان چنان آرامشی می‌بخشد که در پرتو آن، انسان قدرت خاصی به دست می‌آورد. کسانی که از نام و یاد خدا غافل باشند، زندگی‌شان با مشکلات و معضلات فراوانی مواجه شده و قدرت رویارویی با آنها را ندارند.
üشروع کردن از خود و پرداختن به خویش: پرداختن به خود و تسلط یافتن بر نفس خویش می‌تواند در انجام دادن درست کارها به انسان کمک کند؛ چرا که انسان همیشه در حال نبرد با دو دشمن است :‌یکی مشکلات و موانع بیرونی و دیگری وسوسه‌های درونی. مقابله با اولی، دوری از تنبلی و تن‌پروری و سستی را می‌طلبد و مقابله با دومی، جرئت و جسارت و ایمان را لازم دارد.
üایجاد تغییر در باو‌رهای نادرست‌مان: باورها و نحوة تفکر دربارة خودمان و جهان پیرامون، همة هستی ما را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد. پس باید نگاه‌ خود را نسبت به هستی و جهان به گونه‌ای تغییر دهیم که از بدبینی، کج اندیشی و افکار ناامید کننده خالی شود.با رهایی از عادت‌های فکری بد، عدم قضاوت نادرست دربارة دیگران و داشتن اعتماد به نفس می‌توانیم تغیییرات مثبت ایجاد کنیم.
üداشتن هدف و برنامه‌ریزی در زندگی: بی‌برنامگی و بی‌هدفی آدمی را به روزمرگی می‌کشاند و نتیجة روز‌مره زندگی کردن این است که:‌انسان، هرچه برایش پیش آید، انجام می‌دهد، نه هرچه پیش‌بینی کند. یعنی منتظر بخت و اقبال وشانس و ... بودن؛ یعنی متوقف شدن و تکراری زندگی کردن. اما داشتن هدف و برنامه، آدمی را وادار به تفکر و تلاش مستمر می‌کند که حاصل آن، تغییر و رشد و موفقیت است.
üداشتن آرزوهای ممکن و خیال‌های مثبت : آرزو داشتن و خیال پردازی، تا زمانی که حالت افراط به خود نگرفته و از واقعیت دور نشده‌ باشد،‌ می‌تواند مفید باشد. آرزو، امید و انگیزة لازم را برای رسیدن به هدف در ما ایجاد می‌کند و چنان نیروی قوی‌ای است که می‌تواند ما را به هدف برساند. پس خیلی مواقع، خیال‌ها به واقعیت تبدیل می‌شوند.
این راه‌کارها به ما کمک می‌کند که اولاً بهتر و بیشتر بتوانیم علل واقعی ایجاد مشکلاتمان را بدانیم و ثانیاً قادر باشیم راه‌حل‌هایی برای مقابله و دفع و رفع آن‌ها بیابیم.


برگرفته از نشریه شماره 107 مرکز مشاوره پویا