پرده بکارت ( Hymen )

[Arash]

پرده بکارت / غشاء البکارۀ / هایمن،Hymen، به زبان لاتین برگرفته از نام خدای عروسی در فرهنگ یونانی یا رومی است. همواره در طول تاریخ اسطوره هایی در زمینه با این بخش از آلت جنسی زن و ارتباط آن با عفت و پاکدامنی او در تمدن های گوناگون ، بعنوان نمونه در کشورهای عربی، ایران، آفریقا و حتی میان گروهی از مردمان استرالیایی (مردم یونگا) رایج بوده و هنوز هم می باشد. باورهایی خرافی بر اینکه وجود این پرده بر عدم داشتن رابطه جنسی، آمیزشی، او با مرد دیگر دلالت دارد!
این در صورتی است که حتی خود عرف نیز تعریف دقیقی از بکارت یا عدم آن ، به اصطلاح ثیوبت، ارائه نداده است. بطور مثال این سوالها مطرح می شوند:
منظور از باكره چيست؟ آيا منظور عدم ازاله پرده بكارت است؟ آيا منظور عدم آميزش جنسى است؟ حتى اگر پرده بكارت سالم باشد؟ زيرا اگر آميزش صورت اتساعى/ الاستیکی بودن پرده بكارت صورت گيرد آنگاه به قوت خود باقى است. آيا منظور عدم ازدواج قبلى است؟ بدين معنا كه زن معقوده كسى نبوده باشد؟ و یا اصلاً تعریف آمیزش چیست ...؟!؟
آیا دخول به مقعد زن، یا وطی،Anal ***، است؟ آیا عشقبازی زن با مردان بسیار، اما بدون دخول است؟ آیا عشقبازی زن با زنان دیگر و یا با خودش است؟ آیا «آمیزش دهانی» است؟ آیا ماساژ یك زن و فرو نمودن انگشت در واژن او توسط یك مرد و زن دیگر است؟ آیا . . . . . است؟!

حال با وجود اینهمه ابهام، قضاوت چگونه ممکن می باشد؟ تهدید، سرزنش، آزار بدنی، سنگسار چگونه ممکن است؟ بگذریم، قصد من تکرار حماقتها و جهالتها و ظلم ما انسانها به نوع خودمان نیست. بلکه شرح مختصری از طبیعت انسان، تا شاید با یافتن این مهره کلیدی فهم این معزل تا حدی آسان گردد و از بار مشکلات فرهنگی و اجتماعی آویزان به آن اندکی فروهش نماید.

توضیح مختصری درباره آناتومی پرده بکارت
اندام تناسلی و ادراری زن طی دوران فرگشتی / تکاملی خود در رحم مادر، ابتدا از یک لوله مشترک به نام (Müllerian Duct) شروع به رشد کرده و سپس بتدریج به قسمتهای داخلی و خارجی این دو عضو، من جمله مثانه، مجاری ادرار، لوله های فالوپ، رحم، واژن، لبان بزرگ و کوچک و کلیتوریس تغییر شکل می یابند . در واقع می توان گفت که آلت جنسی زن و دستگاه ادراری نخست دارای یک مرکز ادغام بوده اند که پس از تکمیل و جداشدن این دو از هم، باقی مانده آن به صورت قشری گوشتی که متشکل از بافتی الاستیکی و رشته هایی ارتجاعی است، دهانه واژن را می پوشاند. شبیه این جریان را می توان در سیر تکاملی دهان نیز مشاهده نمود. تا قبل از تکامل نهایی دهان، لایه ای به نام «دیسک دهانی،Oral Plate» وجود دارد که طی جریان رشد و تکامل اندام، بتدریج از هم گسسته شده و سپس زایل می شود.

آیا دلیلی بیولوژیکی برای وجود پرده بکارت وجود دارد؟
تا کنون هیچگونه رابطه مستقیمی بین وجود پرده بکارت و هدف تطبیقی اش، آنهم به نفع موجودات من جمله انسان کشف نشده است. گفتنی است که وجود این لایه گوشتی در دهانه اندام جنسی/تناسلی منحصر به انسان نیست و می توان آنرا در دسته ای از جانداران کیسه دار و پستاندار مانند اسب، وال و کفتار و غیره نیز مشاهده نمود. هیپوتزهای بسیاری راجع به این پرده وجود دارد. به عقیده برخی پژوهشگران وجود آن در دوره جنینی او را از عفونت های مکرر در اندام تناسلی اش محفوظ نگه می دارد. برخی این لایه را همانند اندامهای دیگری چون آپاندیس و انگشت کوچک پا (؟) می دانند که بتدریج به تحلیل می روند. گروهی نيز کارکرد چنین عضوی در واژن سگ و الاغ را اينطور تعبير می کنند که پرده به مثابه قفلی است که پس از جفت گیری درب آنرا می بندد و از خروج منی از آن جلوگیری می کند. به عقیده تکامل شناسان این پدیده به نفع بقا و تکثر موجود زنده است. اما چرا شکل آن در گونه های تکامل یافته تری مانند انسان و میمون به صورت امروزی در آمده، سوالی است هنوز بی پاسخ!

انواع و اقسام پرده بکارت
پرده ای که در دوره حاملگی دهانه واژن جنین را کاملاً می پوشاند، ممکن است تا قبل از تولد بطور کامل دررحم مادر از بین برود. این بدین معناست که برخی از زنان از همان بدو تولد دارای هیچگونه پرده ای نمی باشند. برخی نیز بر طبق اشکال زیر دارای فرمهای گوناگونی هستند که هر کدام دارای یک یا چندین روزنه می باشد تا خون پریود بتواند به راحتی از آن خارج شود. این گونه افراد حتی ممکن است بتوانند به هنگام خودارضایی، استفاده از تامپون و یا معاینه واژن خود به راحتی یک یا دو انگشت خود را وارد آن نمایند، و بهیچوجه دچار خونریزی نشوند. بلکه نخست به هنگام اولین مقاربت و طی دخول آلت تناسلی مرد که به مراتب قطورتر از چند انگشت است، شاهد درد و خونریزی از آن باشند. عکس قضیه هم صادق است. پرده برخی از زنان یا به دلیل کوچک بودن آلت تناسلی همسر نسبت به دهانه واژنشان، تا قبل از زایمان هرگز زایل نمی شود.
گاهی نیز ممکن است پرده بقدری کشسان باشد که حتی با اولین دخول نیز از بین نرود، بلکه برای انزال آن نیاز به راهنمایی پزشک و یا بکارگیری حالت های خاص دیگری از آمیزش باشد.



ترميم / شبیه سازی پرده بکارت

هایمنورافي،Hymenorraphy، هایمنوپلاستی،Hymenoplasty، یا بازسازی پرده بکارت با عمل جراحی، جریانی است که طی آن بقايای این پرده که بر اثر آميزش و يا هر دليل ديگری از بین رفته، با قرار دادن کپسولی ژلاتینی که حاوی ماده ای شبیه خون است، به هم دوخته می شود. اما بدلیل فقدان رگهای خونی در این ناحیه این اتصال موقت بوده و برای نتیجه مطلوب بهتر است تا یک هفته قبل از شب زفاف انجام گیرد. گاهی اوقات نيز که اثری از اين بقايا برجای نمانده، بخشهايی از دهانه واژن به هم دوخته می شود تا نقش پرده را بازی کند. اين عمل در ايران و برخی ديگر از کشورهای عربی غير قانونی است و تنها در صورتی انجام می گردد که پزشکی قانونی حکم آن را، مثلاً بنا برا اينکه ايزال پرده طی حادثه رانندگی باشد، تاييد کند.