نقش واکسیناسیون در پیشگیری از کانسر سرویکس

[Arash]

کانسر سرویکس سومین علت مرگ و میر در کشورهای در حال توسعه بعد از کانسر پستان و ریه است.
عفونت مزمن و مداوم با انواع پرخطر ویروس HPV(Human Papiloma Virus) از دلایل اصلی بروز کارسینوم سرویکس ارزیابی شده است.
امروزه دیگر شناسائی HPV DNAرا می توان بعنوان روش غربالگری مناسب و تکمیلی به روشهای روتین سیتولوژی اضافه نمود.
دلایل پیشرفت سلولهای آلوده به ویروس HPV به سمت بدخیمی را ترکیبی از تغییر در بیان ژن میزبان و موتاسیون تشکیل می دهند.
اختلالات کروموزومی منجر به غیر فعال شدن یا از بین رفتن ژنهای مهار کننده تومور و فعال شدن انکوژنها و همینطور فعال شدن روند کارسینوژنی آنها میگردد.
ژنهای موثر در کارسینوژنی سرویکس در اثر HPV در کروموزوم های 2 ؛ 4؛ و 10 قرار گرفته اند.
زیر گروه های 16 و 18 ویروس HPV بعنوان انواع پر خطر ویروس در سراسر جهان شناخته شده اند و در بیشتر موارد کانسر سرویکس آلودگی با آنها دیده میشود. زیر گروههای 6و 11 در بین انواع کم خطر جای می گیرند که توانائی تولید تبخالهای ناحیه ژنیتال یا ضایعات داخل اپیتلیالی با درجه تهاجم کم را دارند.
بنظر میرسد با شناسائی و درمان ضایعات دیسپلاستیک اپی تلیالی بصورت CIN-2 , CIN -3 (کارسینومای In-situ ) که مرتبط با ویروس HPV هستند؛ می توان از ضایعات مهاجم سرویکس بخوبی جلوگیری نمود.
پروتئین کپسیدHPV بنام L1 را می توان از قارچ بدست آورد و سپس آنرا بصورت یک پارتیکل شبه ویروسی (VLP)آماده ساخت. بدین ترتیب ماده اولیه برای ساخت واکسن بوجود آمده است .
واکسن HPV VLP بخوبی قابل تحمل بوده و سطح آنتی بادی سرم بر علیه HPVرا تا 10 برابر در مقایسه با دفاع طبیعی بدن بالا می برد.
HPV VLP بصورت مونو والان؛ بی والان و کوادری والان بر علیه زیرگروه های HPV تا 91% بر علیه عفونت مداوم و مزمن HPV موثر بوده است.

با کسب تائیدیه توسط FDA برای واکسن های بی والان و کوادری والان ؛ بزودی شاهد ارائه یک روش سودمند در پیشگیری از کانسر سرویکس در جهان خواهیم بود.