تست های تشخیصی سوءهاضمه

[Atena]

بیماری علامت‌داری است که هیچ علت ارگانیکی با آندوسکوپی یا رادیولوژی یافت نمی‌شود لذا برای تشخیص، علت ارگانیک با کارهای تشخیصی رد شده باشد.(هرچند گروهی از اینها در خطر ابتلاء به PUD هستند) در بررسی انجام شده در بیماران با سوء هاضمه 3/0 درصد کانسر معده، 15-5 درصد PUD و 45 درصد عملکردی (FD) بوده است. وجود علائم هشداردهنده یا سن بالای 45 سال در بیماران با سوء هاضمه مواردی است که جهت بررسی آندوسکوپی مورد توافق همه قرار گرفته هرچند وجود این موارد همیشه دال بر وجود موارد ارگانیک مهم نیست همانطور که عدم وجود آن هم ردکننده نیست.
درمانهای متداول
1- تنظیم غذایی: کم و متناوب، پرهیز از غذای چرب، لبنیات و مواردی که در GERD باید پرهیز شود و غذاهائی که علائم را بدتر می‌کنند مثل پیاز، نعناع، میوه های اسیدی، قهوه، نوشابه و فلفل.
2- ریشه کنی هلیکوباکتر: نظرات متفاوتی وجود دارد چون بهبودی 36 درصددر مقابل 30 درصدبا پلاسبو بوده است؛ البته با توجه به اینکه شیوع در حال کم شدن است احتمال بهبودی به 50 درصد می‌رسد.

3- آنتی اسید نسبت به پلاسبو ارجحیتی نداشته است.
4- بیسموت بهتر از پلاسبو نبوده و فقط برای موارد غیر تکراری موثر است.
5- سوکرالفات بهتر از پلاسبو نبوده است.
6- H2RA ها مفید بودنشان در بهبود درد اپی گاستر می‌باشد و در مورد درد بهتر از پلاسبو بوده ولی در مورد علائم دیگر فرقی با پلاسبو نداشته است.
7- PPI بهتراز پلاسبو بوده یعنی 33 درصد در مقابل 23 درصد
8- پروکینیک ها با اثر روی رسپتور موتیلین و بهبود هماهنگی حرکات معده مفید بوده و بهتر از پلاسبو بوده (تا حد 2 برابر)
9- آنتی دپرسانت ها مثل آمی تریپتیلین موثرتر از پلاسبو بوده و با دوزهای کم موثر می‌باشد. البته اینها بهتر است در مواردی مصرف شود که علائم شدیدتر هستند و به داروهای متداول تر جواب نداده اند.
10- سایکوتراپی: چندین روش بررسی شده ولی بهترین آن Cognitive behavior بوده است که در این روش به بیمار یاد داده می‌شود که چگونه با استرس های زندگی برخورد نماید.
11- طب الترناتیو یا گیاهی: حداقل 44 محصول گیاهی پیشنهاد شده ولی بیشترین چیزی که مطالعه شده Pepermint و Cava way بوده است.
درمانهای جدیدتر شامل Kapa opoid receptor agonist است که باعث مهار مسیر درد سوماتیک و ویسرال می‌شوند