هضم و جذب چربی ها

[Atena]

در حین جویدن غذا در دهان ، آنزیمی از زبان ترشح می شود که لیپاز زبانی نام دارد این آنزیم باعث تجزیه چربی ها می شود.
در معده نیز آنزیم لیپاز و همچنین آنزیمی به نام استراز روی چربی های بازنجیره کوتاه و زنجیر متوسط اثر می گذارد. مقداری از این چربی ها در معده جذب می شود. هرچه چربی غذا بیشتر باشد، غذا زمان بیشتری در معده باقی می ماند. غذاهای پرچرب 4 ساعت یا حتی بیشتر در معده باقی می مانند که این تاخیر در خروج غذا از معده دلیل دیرتر گرسنه شدن فرد پس از خوردن غذاهای پرچرب است.
با ورود چربی در روده ، صفرا ترشح می شود. صفرا قطرات درشت چربی را به صورت قطرات ریز امولسیونه در می آورد و این عمل سبب کاهش کار آنزیم لیپاز می شود ( لیپاز آنزیمی است که از پانکراس یا لوزالمعده ترشح می شود ) آنزیم لیپاز چربی ها را به اجزاء تبدیل کرده که این اجزاء کوچک به روش انتشار ساده از سلول های مخاط روده جذب می شود . حال این چربی های هضم شده باید وارد خون شوند ولی به دلیل این که چربی ها محلول در آب یا خون نیستند لذا باید با یک سری پروتئین باند شوند، به این مجموعه ترکیب پروتئین و چربی ( لیپوپروتئین ) می گویند. در واقع لیپوپروتئین ها وظیفه حمل چربی ها را در خون دارند.
یکی از لیپوپروتئین ها، کیلومیکرون ها می باشد. کیلومیکرون ها که قسمت اعظم آن تری گلیسرید است ، منشاء غذایی دارد و میزان آن بعد از غذا خوردن در خون بالا می رود به طوری که پلاسما ( مایع خون ) را به رنگ شیری در می آورند ( در حالت طبیعی پلاسما به رنگ تقریبا شفاف است ). کیلومیکرون ها حدود 4 تا 7 ساعت بعد از خوردن غذا در خون پیدا می شوند.
در جدار مویرگ های کبد ، ماهیچه ها و بافت چربی ، آنزیمی بنام پروتئین لیپاز ( آنزیمی که چربی را از پروتئین جدا می کند ) وجود دارد که تری گلسیرید را شکسته و در اختیار نسوج قرار می دهد. قاعدتاً پس از 12 ساعت ناشتا بودن نباید کیلومیکرون ها در خون حضور داشته باشند، به همین دلیل 12 ساعت ناشتا بودن جهت آزمایش چربی خون توصیه می شود. آنچه از کیلومیکرون ها باقی می ماند مقداری پروتئین فسفولیپید و کلسترول است که در کبد متابولیزه می شود و یا به چربی ldl تبدیل می گردد.