باورهای غلط در مورد انسولین(2)
باور غلط :
انسولین تنها برای بیمارانی است که درمان خوراکی آنها شکست خورده باشد.
یکی از بزرگترین موانعی که باید بر طرف گردد آن است درمان با انسولین به عنوان آخرین درمان و پس از شکست درمان خوراکی مورد توجه قرار می گیرد.ترکیبی از ترس و دیدن هیپوگلیسمی و پیچیدگی شروع درمان انسولین باعث استفاده از تمام درمان های موجود و ترکیب داروهای خوراکی می شود.لذا این روند باعث عدم کنترل دیابت و افزایش مرگ و میر و ناتوانی آن می گردد.در مطالعه 58% افراد معتقد بودند تزریق انسولین به معنی شکست درمان می باشد و با کمال تعجب دیدند که بسیاری پزشکان معتقدند که انسولین آخرین تیر ترکش درمان می باشد و در حقیقت یک سوم پزشکان درمان با انسولین را تا ضرورت مطلق شروع نمی کردند.
بسیاری از بیماران تیپ دو نهایت به انسولین نیاز پیدا می کنند زیرا که سیر طبیعی دیابت چنین است و این موضوع باید در ابتدا درمان برای تمام بیماران روشن گردد.و این یک واقعیت است که دیابت یک بیماری پیشرونده است که مشحصه آن مقاومت به انسولین و نقص انسولین می باشد.نشان داده شده است که در بدو تشخیص فقط 50% سلولهای بیمار عملکرد طبیعی داشته باشد.و بعد از 6 سال بیش از 50 % افراد نیاز به انسولین ( حتی با مصرف دارو ) دارند.حتی با پیدایش داروهای جدید کنترل دیابت پیشرفت اساسی نکرده است.لذا استفاده از انسولین هم صحیح است و هم لازم .
|