در بیماران دیابتی تیپ یک بیماران مبتلا به نفروپاتی ( آسیب کلیه ) تقریباً همیشه علائم بیماریهای عروق کوچک مانند رتینوپاتی (آسیب چشم) و نروپاتی (آسیب عصبی) را دارا می باشند وآسیب چشمی معمولاً قبل از شروع علائم آسیب کلیوی در کلینیک قابل شناسایی می باشد. ولی عکس این موضوع درست نیست و تنها درصد کمی از بیماران مبتلا به بیماری پیشرفته چشمی علائم آسیب کلیوی را دارند و بیشتر آنها دارای علائم جزئی یا بدون علائم کلیه می باشند.
همین موضوع نیز تا حدودی در دیابت تیپ دو صادق است.بطوریکه اگر دفع پروتئین به همراه رتینوپاتی باشد نفروپتی دیابتی بسیار بیشتر است تا زمانی که دفع پروتئین بدون رتینوپاتی باشد که در بیماریهای گلومرولی غیر دیابتی ایجاد می گردد.
Orchard, TJ, Dorman,
JS, Maser, RE, et al. Prevalence of complications in IDDM by *** and duration. Pittsburgh Epidemiology of Diabetes Complications Study II. Diabetes 1990; 39:1116.
Parving, HH, Hommel, E, Mathiesen, E, et al. Prevalence of microalbuminuria, arterial hypertension, retinopathy and neuropathy in patients with insulin dependent diabetes. Br Med J 1988; 296:156.
Christensen, PK, Larsen, S, Horn, T, et al. Causes of albuminuria in patients with type 2 diabetes without diabetic retinopathy. Kidney Int 2000; 58:1719