بیماری قند(دیابت) - بخش اول

[Atena]

بیماری قند بیماری مزمنی است که در آن قند خون از حد طبیعی تجاوز می‌کند و سپس در ادرار وارد می‌شود. این بیماری بسیار شایع است و تخمین زده شده است که در آمریکا بیش از ده میلیون نفر به این بیماری مبتلا هستند که چهار میلیون نفر از آنها از بیماری خود آگاهی ندارند. برای این که خوانندگان بعلل این بیماری آشنایی کامل پیدا کنند بطور اختصار راجع به فیزیولوژی و سوخت و ساز قند در بدن انسان توضیح داده می‌شود تا مطلب روشن گردد.
قند خون یا گلوکز از مواد قندی و نشاسته ای که در اکثر غذاها وجود دارد مشتق می‌شود. این مواد غذایی مانند نان، حبوبات، سیب زمینی، برنج، شیرینی جات و انواع میوه جات پس از هضم در دستگاه گوارش به گلوکز تبدیل می‌شوند و گلوکز نیز خود از راه روده‌ها جذب می‌شود وارد خون می‌گردد. گلوکز مهمترین منبع انرژی در بدن انسان است که برای انجام فعالیت‌های بدنی و گرم نگهداشتن بدن نقش عمده دارد ولی برای انجام اعمال فوق، بدن انسان احتیاج به ماده کمک کننده ای بنام انسولین دارد.
این ماده هورمونی است که توسط سلولهای مخصوصی درلوزالمعده ترشح می‌گردد و مستقیما وارد خون می‌شود. اگر انسولین به اندازه کافی ترشح نشود و یا بدلیلی اثر آن کم باشد قند خون به خوبی سوخته نمی شود و در ماهیچه‌ها و کبد آنطور که باید ذخیره نمی گردد و در نتیجه مقدار آن در خون زیاد می‌شود و از طریق کلیه‌ها داخل ادرار می‌گردد و همین امر موجب می‌شود که شخص مبتلا، بیش از اندازه معمول ادرار کند و به این جهت است که اطباء یونان قدیم این بیماری را دیابت نامیده اند که به معنای جاری شدن از سیفون است که منظور از آن نوشیدن آب زیاد و ادرار کردن زیاد است.
انواع بیماری قند
بطورکلی دو نوع دیابت وجود دارد:
1- دیابت کودکان و نوجوانان که 15 تا 20 درصد بیماران را شامل می‌شود و در این نوع بیماری قند، عدم ترشح انسولین و یا کمی آن دلیل اصلی این بیماری است. به همین جهت در این گونه بیماران تزریق انسولین جنبه حیاتی دارد. علت اصلی عدم ترشح انسولین در اینگونه بیماران تاکنون معلوم نگردیده است و بیشتر دانشمندان معتقدند که این یک نوع بیماری مصونیتی می‌باشد که در آن بدن پادزهرهایی می‌سازد که سلولهای لوزالمعده را از بین می برد.
2- دیابت بزرگسالان که شامل 80 تا 85 درصد بیماران قند است. در این بیماری که توارث در آن نقش عمده دارد، ترشح انسولین ممکن است از میزان معمولی کمتر باشد ولی نقص مهم در این بیماری این است که انسولین اثر طبیعی خود را بر روی سلولهای بدن ندارد و بیمار نمی تواند از آن برای سوخت و ساز مواد قندی بطور کامل استفاده کند و بیشتر این بیماران اضافه وزن دارند.